[Pre-order]
>>รูป shop และ รูปปาปา
รูปshop, รูปปาปา ใบละ 60 บาท
รูปปาปา 200 เยน ใบละ 75 บาท
สั่งได้ถึงวันที่ 12 ธ.ค. 56
โอนเงินได้ถึงวันที่ 14 ธ.ค. 56
*หมายเหตุรูปปาปากรุณาแจ้งว่าถ้าไม่มีรูปที่ต้องการจะให้ซื้อรูปใกล้เคียงหรือว่าไม่เอาเลย
**ซิปไฟล์รูปพร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อภาพเป็นจำนวนรูป
เช่นถ้าสั่งภาพยามะพีรูปนี้ 2 รูปให้ตั้งชื่อว่า Yamapi_02
สั่งได้ที่ crazyjohnny31@gmail.com หัวข้อเมลล์ [pre-order_รูป] ตามด้วยชื่อ
ในเมลล์กรุณาแจ้งรายละเอียด
ชื่อ :
เบอร์โทรติดต่อ:
ของที่สั่ง:
จำนวน:
ทางเราจะแจ้งกลับไปเพื่อแจ้งเลขที่ออร์เดอร์และเลขบัญชีโอนเงิน
>>Single HSJ Ride With Me release 12/25
(จำกัดแค่ 20 แผ่นค่ะเนื่องจากกลัวมีปัญหาตอนขนย้าย)
ปิดรับแล้วค่ะเนื่องจากเต็มโควต้า
หลังจากวันที่ 14 ธค ถ้ามีคนโอนเงินไม่ครบตามที่จองไว้เราจะทำการ
ประกาศรับเพิ่มตามจำนวนที่แคนเซิลนะคะ ติดตามจากทวิตเตอร์ @yamakawaii ได้วันที่ 15 ธันวาคม
☆*:.｡. o(≧▽≦)o .｡.:*☆ Life is Mine☆*:.｡. o(≧▽≦)o .｡.:*☆
8.02.2013
ขอพูดสักครั้งในฐานะแฟนคลับโอคาโมโตะ เคย์โตะ ^__^ และจดหมายถึงเคย์โตะ
ไม่ได้อัพบล็อกมาตั้ง 1 เดือนกว่าๆ
ไม่เชื่อตัวเองเลยว่าต้องมาอัพบล็อกเรื่องของตี้!!!(หลายคนจะรู้ว่าเราเรียกเคตตี้ว่าตี้เฉยยๆ)
ตอนแรกไม่อยากจะพูดถึงนะแต่หลายๆคนถามถึงเรา
มีทั้งที่โทรมาหา ไลน์มาหา ฝากเพื่อมาถาม
ขอบคุณจริงๆจากใจเลย ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงกันมากๆ
เลยขอเขียนบล็อกบอกเล่าความรู้สึกทั้งหมดในวันนี้แทน
คนอ่านคงไม่ค่อยมีหรอกแต่เราชอบเขียนนะ
การได้เขียนบันทึกมันทำให้เวลาที่เราย้อนกลับมาอ่านอีกครั้งมันจะคอยย้ำเตือนความทรงจำเรา
วันนี้ 01.08.2013 เราไปบริจาคเลือดมาแหละ (นอกประเด็นละแต่เกี่ยวนิดนึง)
คือตอนกลับจากบริจาคเลือดก็เจอภาพคู่ของตี้กะแฟนสาว
ความรู้สึกแรกจากใจ "อึ้งนิดๆ" ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้
แต่ถามว่าเรารู้สึก "เสียใจ" "โกรธ" "ดีใจ" มั๊ย???
ยอมรับกันตามตรง เรามีความรู้สึกดีใจนิดๆ
เพราะเราเคยกลัวตี้เป็นไบ เพราะพฤติกรรมหลายอย่างของตี้มันน่ากลัวเกินไป
แต่พอเราเห็นตีมีแฟน พูดเลยว่า "โล่งอก" อย่างน้อยมันไขข้อข้องใจเราออกไปได้
ต่อมาเรื่องประเด็นความรู้สึกเราตอนนี้
หลายคนเห็นว่าเราค่อนข้างเงียบเฉยมากกับเรื่องนี้
เพราะเราเฉยจริงๆไง แต่แอบมีอิจฉาผู้หญิงบ้างนะ โหยยยตี้กอดจากข้างหลังเลยนะ
อยากเป็นคนนั้นแทนที่จริงๆ 5555555
ที่เราเฉยกับเรื่องตี้ทั้งๆทีมีรูปหลุดแต่ดันกินถั่วแปบ(เจ็บแปลบ) กับ "ข่าวลือ" ริวทาโร่
เพราะ.................................
เรื่องริวนั้นเรากลัว...เรากลัวว่าถ้าน้องมีแฟนน้องจะไม่กลับมา
ถึงปากจะบอกมตลอดว่าน้องทำอะไรแล้วมีความสุขก็ทำไป แต่ก็ยังอยากเห็นน้องอีกน่ะ
เลยรู้สึกเจ็บมากตอนข่าวลือออกมาแรกๆ
แต่สำหรับตี้ เราไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดเพราะ......เราน่ะอยู่ในจุดที่คิดว่า
ถ้าอยากมีแฟนก็มี แต่ขอแค่เธอ "ยังอยู่ในจุดที่เรามองเห็นเธอได้ ซัพพอร์ตเธอได้ก็พอแล้ว"
แต่เราก็ไม่ได้สนับสนุนนะว่า คนนี้เอาเลยคบเลย
แค่ไม่ได้รู้สึกแย่และเจ็บแบบหลายๆคน
จากใจตรงๆ ไม่ชอบผู้หญิงหน้าตาแบบนี้ มันดูร้ายลึกและแรดเงียบ
แล้วเซ้นเรื่องไม่ชอบหน้าคนของเราแม่นซะด้วย 555555
สำหรับเรื่องคนอื่นๆ ตอนนี้อารมณ์เราเย็นลงละ ไปนั่งทำความเข้าใจกะความคิดทุกคนมา
เราเข้าใจว่าแต่ละคนมีความคิดและความรู้สึกต่างกัน
ไทม์ไลน์เรานี่แบบมีหลากหลายมุมเลยล่ะ
มันไม่มีใครผิดไม่มีใครถูกหรอก สำหรับความคิดเห็นเรื่องนี้
เพราะทุกคนมีแนวคิดและมุมอของตัวเองใช่มั๊ยล่ะ
เราแนะนำเลยว่า อย่าไปอ่านความคิดคนที่เค้าคิดไม่ตรงกะเราไปเลยดีกว่า
มันช่วยได้แบบเยอะมากๆเลยนะ
เรื่องที่จะพูดมีเท่านี้แหละ
แล้วก็....เราเขียนจดหมายถึงเคย์โตะแหละ พรุ่งนี้จะไปส่ง
เนื้อหาก็.....ตามนี้ (ทุกอย่างเขียนเป็นอังกฤษ)
โอคาโมโตะ เคย์โตะที่รัก
สบายดีมั๊ย? ได้ยินมาว่าปีนี้ทำงานหนักมากๆเลย ยังโอเคมั๊ย? ฉันเป็นห่วงมากๆเลยนะ
ทั้งเรียนและทำงานในเวลาเดียวกันแบบนี้ ได้โปรดดูแลตัวเองด้วยนะ ถ้าเมื่อไหร่ที่รู้สึกแย่
ลองมองออกไปที่ท้องฟ้าสิ่ เห็นน้องที่กำลังบินไปในที่ที่มันต้องการมั๊ย ดังนั้นเธอก็สามารถ
ทำตามสิ่งที่เธอต้องการได้เช่นกันนะ ฉันจำได้ว่าเธอยากมีคอนโซโล่เป็นของตัวเอง
เธอต้องทำมันได้แน่นอนเลย ทำมันให้ดีที่สุดนะ พยายามเข้า
เคย์โตะคุง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะอยู่เคยงข้างคุณนะ
ฉันสัญญาว่าจะซัพพอร์ตคุณตลอดไป ใน HSJ คุณคือที่1ของฉันเสมอ
รักมาก
ปล.ได้โปรดยิ้มเข้าไว้ ฉันรักรอยยิ้มของคุณ
เท่านี้แหละ ไม่รู้ว่าตี้จะได้อ่านมั๊ย? แต่อย่างน้อยเราว่าพลังของเราอาจจะส่งไปถึงตี้แล้วก็ได้นะ
เป็นห่วงเบาๆเหมือนกัน เคนซังอาจจะโกรธก็ได้
ตี้จะโดนดุมั๊ย นี่คือสิ่งที่เราคิด แต่คงโดนแน่ๆแหละ
เอาเป็นว่า..... ขอให้ต่อจากนี้มีแต่เรื่องดีๆนะตี้
รักที่สุด ^__^
ไม่เชื่อตัวเองเลยว่าต้องมาอัพบล็อกเรื่องของตี้!!!(หลายคนจะรู้ว่าเราเรียกเคตตี้ว่าตี้เฉยยๆ)
ตอนแรกไม่อยากจะพูดถึงนะแต่หลายๆคนถามถึงเรา
มีทั้งที่โทรมาหา ไลน์มาหา ฝากเพื่อมาถาม
ขอบคุณจริงๆจากใจเลย ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงกันมากๆ
เลยขอเขียนบล็อกบอกเล่าความรู้สึกทั้งหมดในวันนี้แทน
คนอ่านคงไม่ค่อยมีหรอกแต่เราชอบเขียนนะ
การได้เขียนบันทึกมันทำให้เวลาที่เราย้อนกลับมาอ่านอีกครั้งมันจะคอยย้ำเตือนความทรงจำเรา
วันนี้ 01.08.2013 เราไปบริจาคเลือดมาแหละ (นอกประเด็นละแต่เกี่ยวนิดนึง)
คือตอนกลับจากบริจาคเลือดก็เจอภาพคู่ของตี้กะแฟนสาว
ความรู้สึกแรกจากใจ "อึ้งนิดๆ" ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้
แต่ถามว่าเรารู้สึก "เสียใจ" "โกรธ" "ดีใจ" มั๊ย???
ยอมรับกันตามตรง เรามีความรู้สึกดีใจนิดๆ
เพราะเราเคยกลัวตี้เป็นไบ เพราะพฤติกรรมหลายอย่างของตี้มันน่ากลัวเกินไป
แต่พอเราเห็นตีมีแฟน พูดเลยว่า "โล่งอก" อย่างน้อยมันไขข้อข้องใจเราออกไปได้
ต่อมาเรื่องประเด็นความรู้สึกเราตอนนี้
หลายคนเห็นว่าเราค่อนข้างเงียบเฉยมากกับเรื่องนี้
เพราะเราเฉยจริงๆไง แต่แอบมีอิจฉาผู้หญิงบ้างนะ โหยยยตี้กอดจากข้างหลังเลยนะ
อยากเป็นคนนั้นแทนที่จริงๆ 5555555
ที่เราเฉยกับเรื่องตี้ทั้งๆทีมีรูปหลุดแต่ดันกินถั่วแปบ(เจ็บแปลบ) กับ "ข่าวลือ" ริวทาโร่
เพราะ.................................
เรื่องริวนั้นเรากลัว...เรากลัวว่าถ้าน้องมีแฟนน้องจะไม่กลับมา
ถึงปากจะบอกมตลอดว่าน้องทำอะไรแล้วมีความสุขก็ทำไป แต่ก็ยังอยากเห็นน้องอีกน่ะ
เลยรู้สึกเจ็บมากตอนข่าวลือออกมาแรกๆ
แต่สำหรับตี้ เราไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดเพราะ......เราน่ะอยู่ในจุดที่คิดว่า
ถ้าอยากมีแฟนก็มี แต่ขอแค่เธอ "ยังอยู่ในจุดที่เรามองเห็นเธอได้ ซัพพอร์ตเธอได้ก็พอแล้ว"
แต่เราก็ไม่ได้สนับสนุนนะว่า คนนี้เอาเลยคบเลย
แค่ไม่ได้รู้สึกแย่และเจ็บแบบหลายๆคน
จากใจตรงๆ ไม่ชอบผู้หญิงหน้าตาแบบนี้ มันดูร้ายลึกและแรดเงียบ
แล้วเซ้นเรื่องไม่ชอบหน้าคนของเราแม่นซะด้วย 555555
สำหรับเรื่องคนอื่นๆ ตอนนี้อารมณ์เราเย็นลงละ ไปนั่งทำความเข้าใจกะความคิดทุกคนมา
เราเข้าใจว่าแต่ละคนมีความคิดและความรู้สึกต่างกัน
ไทม์ไลน์เรานี่แบบมีหลากหลายมุมเลยล่ะ
มันไม่มีใครผิดไม่มีใครถูกหรอก สำหรับความคิดเห็นเรื่องนี้
เพราะทุกคนมีแนวคิดและมุมอของตัวเองใช่มั๊ยล่ะ
เราแนะนำเลยว่า อย่าไปอ่านความคิดคนที่เค้าคิดไม่ตรงกะเราไปเลยดีกว่า
มันช่วยได้แบบเยอะมากๆเลยนะ
เรื่องที่จะพูดมีเท่านี้แหละ
แล้วก็....เราเขียนจดหมายถึงเคย์โตะแหละ พรุ่งนี้จะไปส่ง
เนื้อหาก็.....ตามนี้ (ทุกอย่างเขียนเป็นอังกฤษ)
โอคาโมโตะ เคย์โตะที่รัก
สบายดีมั๊ย? ได้ยินมาว่าปีนี้ทำงานหนักมากๆเลย ยังโอเคมั๊ย? ฉันเป็นห่วงมากๆเลยนะ
ทั้งเรียนและทำงานในเวลาเดียวกันแบบนี้ ได้โปรดดูแลตัวเองด้วยนะ ถ้าเมื่อไหร่ที่รู้สึกแย่
ลองมองออกไปที่ท้องฟ้าสิ่ เห็นน้องที่กำลังบินไปในที่ที่มันต้องการมั๊ย ดังนั้นเธอก็สามารถ
ทำตามสิ่งที่เธอต้องการได้เช่นกันนะ ฉันจำได้ว่าเธอยากมีคอนโซโล่เป็นของตัวเอง
เธอต้องทำมันได้แน่นอนเลย ทำมันให้ดีที่สุดนะ พยายามเข้า
เคย์โตะคุง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะอยู่เคยงข้างคุณนะ
ฉันสัญญาว่าจะซัพพอร์ตคุณตลอดไป ใน HSJ คุณคือที่1ของฉันเสมอ
รักมาก
ปล.ได้โปรดยิ้มเข้าไว้ ฉันรักรอยยิ้มของคุณ
เท่านี้แหละ ไม่รู้ว่าตี้จะได้อ่านมั๊ย? แต่อย่างน้อยเราว่าพลังของเราอาจจะส่งไปถึงตี้แล้วก็ได้นะ
เป็นห่วงเบาๆเหมือนกัน เคนซังอาจจะโกรธก็ได้
ตี้จะโดนดุมั๊ย นี่คือสิ่งที่เราคิด แต่คงโดนแน่ๆแหละ
เอาเป็นว่า..... ขอให้ต่อจากนี้มีแต่เรื่องดีๆนะตี้
รักที่สุด ^__^
4.23.2013
ถึงริวทาโร่ น้องรัก... 666 วันแล้วนะ จะเป็นอย่างไรบ้างนะตอนนี้
ถึงริวทาโร่.....
ริวจางงงงงง ตอนนี้ริวจังจะเป็นยังไงบ้างน้า??
ริวจังยังสบายดีมั๊ย ริวจังสูงขึ้นตั้งเยอะเลยน้า
พี่น่ะนะ คิดถึงริวจังที่สุดเลยล่ะ เป็นห่วงมากๆเลย ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้น
ตอนนั้นน่ะกังวลมากเลยนะ ริวจังจะไปโรงเรียนได้มั๊ย
จะออกไปข้างนอกได้มั๊ย ครูที่โรงเรียนจะดุมั๊ย พี่เป็นห่วงมากๆเลย
แต่ริวจังไม่ต้องรู้สึกผิดนะที่ทำให้พี่เป็นกังวล พี่ยินดีมากๆเลยล่ะที่จะรู้สึกแบบนี้
พี่รู้ว่าริวจังคงเสียใจมากๆกับเรื่องที่เกิดขึ้น
พีเข้าใจดีเลยล่ะ พี่เองตอนเด็กๆก็ทำเรื่องแย่ๆมาตั้งเยอะตั้งแยะ
ถือว่าเราเข้าใจกันเนอะ ^__^
พี่นะเคยคิดว่าเมื่อใดที่ได้เจอริวจังจะเดินเข้าไปกอดเลยแหละ แต่แบบคงทำไม่ได้หรอกเนอะ
ริวจังคงไม่ยอมแน่ๆ เอาจริงๆน่ะนะพี่แค่อยากเจอแล้วส่งยิ้มให้ริวแล้วบอกว่า
"พี่เหมือนนัตจังมั๊ย"(ตะลึงตึงโป๊ะ)
จะเอาฮาไปไหนเนอะ
พี่แค่อยากเจอแหละ เจอแล้วจะส่งยิ้มของพี่ให้ริวแล้วบอกกับริวว่า "I miss you so much"
พี่ได้ข่าวจากแฟนหลายคนที่ได้เจอริว บอกว่าริวทาโร่ตัวจริงน่ะ เท่ห์มากๆแล้วก็ใจดีมากๆเลย
ตอนแรกพี่กลัวนะ กลัวว่าริวทาโร่จะดุ แต่ทุกคนที่เคยเจอกลับบอกว่าริวจังของพี่น่ะใจดีสุดๆ
นี่ก็ตั้ง 666 วันเข้าไปแล้วที่พี่ไม่ได้เห็นริวจังในฐานะจัมพ์ พี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ริวจังอยู่ที่ไหน
พี่ก็ได้แต่คาดเดาจากที่แฟนญี่ปุ่นเค้าบอกเล่าต่อๆกันมา
แต่สิ่งนึงที่ทำให้พี่ยิ้มนะริว คือ...
Wanna See You in TokyoDome
ริวจางงงงงง ตอนนี้ริวจังจะเป็นยังไงบ้างน้า??
ริวจังยังสบายดีมั๊ย ริวจังสูงขึ้นตั้งเยอะเลยน้า
พี่น่ะนะ คิดถึงริวจังที่สุดเลยล่ะ เป็นห่วงมากๆเลย ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้น
ตอนนั้นน่ะกังวลมากเลยนะ ริวจังจะไปโรงเรียนได้มั๊ย
จะออกไปข้างนอกได้มั๊ย ครูที่โรงเรียนจะดุมั๊ย พี่เป็นห่วงมากๆเลย
แต่ริวจังไม่ต้องรู้สึกผิดนะที่ทำให้พี่เป็นกังวล พี่ยินดีมากๆเลยล่ะที่จะรู้สึกแบบนี้
พี่รู้ว่าริวจังคงเสียใจมากๆกับเรื่องที่เกิดขึ้น
พีเข้าใจดีเลยล่ะ พี่เองตอนเด็กๆก็ทำเรื่องแย่ๆมาตั้งเยอะตั้งแยะ
ถือว่าเราเข้าใจกันเนอะ ^__^
พี่นะเคยคิดว่าเมื่อใดที่ได้เจอริวจังจะเดินเข้าไปกอดเลยแหละ แต่แบบคงทำไม่ได้หรอกเนอะ
ริวจังคงไม่ยอมแน่ๆ เอาจริงๆน่ะนะพี่แค่อยากเจอแล้วส่งยิ้มให้ริวแล้วบอกว่า
"พี่เหมือนนัตจังมั๊ย"(ตะลึงตึงโป๊ะ)
จะเอาฮาไปไหนเนอะ
พี่แค่อยากเจอแหละ เจอแล้วจะส่งยิ้มของพี่ให้ริวแล้วบอกกับริวว่า "I miss you so much"
พี่ได้ข่าวจากแฟนหลายคนที่ได้เจอริว บอกว่าริวทาโร่ตัวจริงน่ะ เท่ห์มากๆแล้วก็ใจดีมากๆเลย
ตอนแรกพี่กลัวนะ กลัวว่าริวทาโร่จะดุ แต่ทุกคนที่เคยเจอกลับบอกว่าริวจังของพี่น่ะใจดีสุดๆ
นี่ก็ตั้ง 666 วันเข้าไปแล้วที่พี่ไม่ได้เห็นริวจังในฐานะจัมพ์ พี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ริวจังอยู่ที่ไหน
พี่ก็ได้แต่คาดเดาจากที่แฟนญี่ปุ่นเค้าบอกเล่าต่อๆกันมา
แต่สิ่งนึงที่ทำให้พี่ยิ้มนะริว คือ...
บัตรเมมเบอร์ของ HSJ ที่พี่เพิ่งได้มามันยังมีชื่อริวทาโร่อยู่ไงล่ะ ยังไงดีล่ะ
แบบว่าบัตรเมมยังแสดงให้เห็นว่าน้องยังคงเป็นน้องเล็กสุดของวง แม้ใน JFC จะไม่มีชื่อน้องแล้วก็ตาม
ตอนนี้น่ะชีวิตม.ปลายปี 3 เป็นยังไงบ้าง เพื่อนเยอะมั๊ย? ได้เจอกับชินทาโร่ที่โรงเรียนบ้างรึเปล่านะ
ไปโรงเรียนพร้อมกันรึเปล่านะ อยากรู้จังเลยยย
มีข่าวลือมากมายเลยล่ะ ที่ร้ายแรงมากคือบอกว่าริวจังน่ะออกจากจอห์นนี่
แฟนริวจังที่ญี่ปุ่นตกใจมากเลยนะ โทรไปหา JFC ได้รับคำตอบว่ายังสามารถส่งจดหมายมาถึงริวจังได้
พวกเราโล่งอกมากๆเลย
วันเกิดที่ผ่านมาไปทานข้าวที่ไหนมาเหรอ? บ้านโมริโมโตะเนี่ยออกไปทานกันนอกบ้านบ่อยๆเลยสินะ
ของขวัญปีนี้ได้เยอะมั๊ย เคย์โตะมันซื้อหมวกให้อีกป่ะเนี่ย??? ชินจังล่ะซื้ออะไรให้
พวกพี่น่ะไปฉลองวันเกิดริวจังมาด้วยนะ นี่ไงๆ พวกเรามากันหลายคนเลยย
พี่น่ะคิดถึงริวจังมากเลยรู้มั๊ย วันนี้พี่ทำซับคอน 10JUMP พี่ทำไปน้ำตาจะไหลไป
จดหมายที่แฟนๆส่งมาน่ะ มีแต่คำว่า 10 คนๆๆๆๆ ภาพริวจังในคอนนี้อ่ะมันน่ารักมากเลยย
ริวน่ะมักจะโดนว่าเสมอว่าไม่ยอมเล่นกับแฟนๆ แฟนหลายคนก็บ่นว่าริวไม่เล่นด้วย
แต่จริงริวน่ะกำลังเขิลทุกคนอยู่ ริวเคยบอกว่า...ก็ไม่รู้จะทำตัวยังไงต่อหน้าแฟนๆ
ริวน่ะนะน่ารักที่สุดเลย
พี่น่ะจริงๆแล้วเป็นเคย์โตะแฟนนะ แต่พี่น่ะชอบคู่โอคาโมริมาก
มากจนพี่อ่านเรื่องของริวเยอะแยะจนรักริวได้ไม่ต่างกับที่รักเคย์โตะเลย
เวลาดูไลฟ์พี่มองริวมากกว่าเคย์โตะอีกนะ
ริวน่ะ เวลามองแล้วสบายใจจะตายไปมีคนบอกว่าเจอริวแล้วริวบอกให้รอด้วยนะ
พี่เองก็ไม่รู้ว่าเรื่องจริงมั๊ยยย
แต่ที่เป็นจริงเลยคือ แฟนจัมพ์ยังรอริวอยู่นะ รอวันที่เมมเบอร์ 10 คนกลับมายิ้มด้วยกันอีกครั้ง
ริวรู้มั๊ย
ตอนนี้แฟนจัมพ์มากมายกำลังรอริวอยู่นะ
พวกเรายังสนับสนุนทุกคนนะ แต่ในส่วนลึกของจิตใจพวกเราน่ะ
จัมพ์ที่มี 10 คนมันคือสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดแล้วล่ะ
ริวเคยบอกไว้ไม่ใช่เหรอ
"มันก็เหมือนกับบอลที่มี 10 คนเป็นส่วนประกอบ ถ้าใครหายไปคนนึง บอลมันก็กลิ้งต่อไปไม่ได้หรอก"
"อยู่ด้วยกันไปนานๆ 10 ปี 20 ปีเลยนะ"
ริวน่ะอยากจะเล่นคอนที่โตเกียวโดมมากๆเลยไม่ใช่เหรอ
พวกเรายังรอริวเสมอนะ
รอตลอดไปด้วย
รอวันที่ริวจะมาทำความฝันตัวเองให้เป็นจริง
แบบว่าบัตรเมมยังแสดงให้เห็นว่าน้องยังคงเป็นน้องเล็กสุดของวง แม้ใน JFC จะไม่มีชื่อน้องแล้วก็ตาม
ตอนนี้น่ะชีวิตม.ปลายปี 3 เป็นยังไงบ้าง เพื่อนเยอะมั๊ย? ได้เจอกับชินทาโร่ที่โรงเรียนบ้างรึเปล่านะ
ไปโรงเรียนพร้อมกันรึเปล่านะ อยากรู้จังเลยยย
มีข่าวลือมากมายเลยล่ะ ที่ร้ายแรงมากคือบอกว่าริวจังน่ะออกจากจอห์นนี่
แฟนริวจังที่ญี่ปุ่นตกใจมากเลยนะ โทรไปหา JFC ได้รับคำตอบว่ายังสามารถส่งจดหมายมาถึงริวจังได้
พวกเราโล่งอกมากๆเลย
วันเกิดที่ผ่านมาไปทานข้าวที่ไหนมาเหรอ? บ้านโมริโมโตะเนี่ยออกไปทานกันนอกบ้านบ่อยๆเลยสินะ
ของขวัญปีนี้ได้เยอะมั๊ย เคย์โตะมันซื้อหมวกให้อีกป่ะเนี่ย??? ชินจังล่ะซื้ออะไรให้
พวกพี่น่ะไปฉลองวันเกิดริวจังมาด้วยนะ นี่ไงๆ พวกเรามากันหลายคนเลยย
พี่น่ะคิดถึงริวจังมากเลยรู้มั๊ย วันนี้พี่ทำซับคอน 10JUMP พี่ทำไปน้ำตาจะไหลไป
จดหมายที่แฟนๆส่งมาน่ะ มีแต่คำว่า 10 คนๆๆๆๆ ภาพริวจังในคอนนี้อ่ะมันน่ารักมากเลยย
ริวน่ะมักจะโดนว่าเสมอว่าไม่ยอมเล่นกับแฟนๆ แฟนหลายคนก็บ่นว่าริวไม่เล่นด้วย
แต่จริงริวน่ะกำลังเขิลทุกคนอยู่ ริวเคยบอกว่า...ก็ไม่รู้จะทำตัวยังไงต่อหน้าแฟนๆ
ริวน่ะนะน่ารักที่สุดเลย
พี่น่ะจริงๆแล้วเป็นเคย์โตะแฟนนะ แต่พี่น่ะชอบคู่โอคาโมริมาก
มากจนพี่อ่านเรื่องของริวเยอะแยะจนรักริวได้ไม่ต่างกับที่รักเคย์โตะเลย
เวลาดูไลฟ์พี่มองริวมากกว่าเคย์โตะอีกนะ
ริวน่ะ เวลามองแล้วสบายใจจะตายไปมีคนบอกว่าเจอริวแล้วริวบอกให้รอด้วยนะ
พี่เองก็ไม่รู้ว่าเรื่องจริงมั๊ยยย
แต่ที่เป็นจริงเลยคือ แฟนจัมพ์ยังรอริวอยู่นะ รอวันที่เมมเบอร์ 10 คนกลับมายิ้มด้วยกันอีกครั้ง
ริวรู้มั๊ย
ตอนนี้แฟนจัมพ์มากมายกำลังรอริวอยู่นะ
พวกเรายังสนับสนุนทุกคนนะ แต่ในส่วนลึกของจิตใจพวกเราน่ะ
จัมพ์ที่มี 10 คนมันคือสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดแล้วล่ะ
ริวเคยบอกไว้ไม่ใช่เหรอ
"มันก็เหมือนกับบอลที่มี 10 คนเป็นส่วนประกอบ ถ้าใครหายไปคนนึง บอลมันก็กลิ้งต่อไปไม่ได้หรอก"
"อยู่ด้วยกันไปนานๆ 10 ปี 20 ปีเลยนะ"
ริวน่ะอยากจะเล่นคอนที่โตเกียวโดมมากๆเลยไม่ใช่เหรอ
พวกเรายังรอริวเสมอนะ
รอตลอดไปด้วย
รอวันที่ริวจะมาทำความฝันตัวเองให้เป็นจริง
Ryu is not OVER from Our HEART
AiShiteru Ryuuu
12.25.2012
วันเสาร์ที่แสนเหนื่อยและไปงานเจเทรนด์แบบงงๆ
ไม่ได้มาอัพเดทบล็อคตังแต่ที่ไปคอน JUMP ที่ฮ่องกงมา
ตั้งใจจะกลับมาอัพบล็อคแบบจริงๆจังๆแล้ว
อยากจะเขียนบันทึกอะไรบ้าง
อัพสเตตัสแต่ในเฟสบุ๊คแล้วมันฉาบฉวยมากมายเลย
เมื่อวันเสาร์ที่ 22 ที่ผ่านมาชีวิตโคตรวุ่นวายเลยอ่ะ
คือจริงๆตอนแรกนะ นัดคนมารับของแต่เกิดเหตุเพราะน้องดันสอบข้อเขียนผ่าน
ตอนเช้าเลยต้องพาน้องไปสอบสัมภาษณ์ที่สวนดุสิต
รถติดมาก แถมเรายังไปเจอขบวนเสด็จหน้าวังจิตรลดาอีก
แต่เริ่ดนะ รถเมลล์คันที่นั่งโดนสั่งหยุดเป็นคันแรก ขบวนเสด็จระยะประชิดเลย
พอน้องสัมภาษณ์เสร็จ(เป็นภาษาอังกฤษด้วย) ก็พาน้องกะน้าอีก 2 คนไปอนุสาวรีย์
ไปกินเตี๋ยวเรือ....แล้วก็พาพวกนางช้อปปิ้ง
พวกนางซื้อเสื้อผ้ากันแบบว่า...ไม่แคร์ใครเลย ฮ่าๆๆ
ซื้อกันเยอะมากกกกกกกกกกกกกก
พอบ่ายโมงกว่าๆก็แยกย้ายย เราก็มุ่งหน้าไปพารากอน
เรามีนัดไปกินวาฟเฟิลลลลลที่คอฟฟี่เวิลด์
แต่..........................
อดจ้าเพราะคนเยอะ ไม่มีที่นั่ง
เก็จกะพี่นกเลยเดินไปกินเค้กที่ Bake A Wish แทน
หน้าตาดูธรรมดามากแต่............
อร่อยมากกกกกกก ไม่เชื่อต้องไปถามโซลดูได้
นั่งกินขนมเม้าท์มอยแล้วก็เดินไปแลกเงินห้พี่ก้อยที่ร้านเพชร (ขอย้ำว่าร้านเพชร) เรทเงินถูกมาก
เสร็จแล้วก็ย้ายถิ่นฐานไปมาบุญครองเพราะน้องๆจะไปงานเจเทรนด์
(ไม่ค่อยอยากจะไปเลย...เสียงมันดังหนวกหู ฮา)
แล้วไปถึงงานเจเทรนด์สิ่งที่ทำก็คือ คุย คุย คุย และคุย
เค้ามาเต้นโคฟอะไรไม่ได้ดูเลย คุยมันอย่างเดียว
อร่อยมากกกกกกก ไม่เชื่อต้องไปถามโซลดูได้
นั่งกินขนมเม้าท์มอยแล้วก็เดินไปแลกเงินห้พี่ก้อยที่ร้านเพชร (ขอย้ำว่าร้านเพชร) เรทเงินถูกมาก
เสร็จแล้วก็ย้ายถิ่นฐานไปมาบุญครองเพราะน้องๆจะไปงานเจเทรนด์
(ไม่ค่อยอยากจะไปเลย...เสียงมันดังหนวกหู ฮา)
แล้วไปถึงงานเจเทรนด์สิ่งที่ทำก็คือ คุย คุย คุย และคุย
เค้ามาเต้นโคฟอะไรไม่ได้ดูเลย คุยมันอย่างเดียว
ชาวบ้านเค้ายืนดูบนเวที แก๊งช้านนั่งเลยจ้า
แอบเลววว ฮ่าๆๆๆๆ
ไม่ได้เจอทุกคนนานมากเลย
รู้สึกดี.....ได้เจอทุกคนมากขึ้น
แม้จะไม่ค่อยได้คุยกันในโซเชียลนะ
แต่เวลาเจอหน้ากันก็ยังคุยกันได้เหมือนเดิมทุกคนเลยจริงๆ
คราวหน้าเราควรไปหาร้านนั่งกินแล้วคุยเม้าท์กันมากกว่านะ
ไม่ควรไปนั่งแหกปากกันกลางเจเทรนด์เยี่ยงนี้เจ็บคอมากๆ
สุดท้ายคิดถึงทุกคนเว่อร์ๆ เป็นแก๊งเล็กๆที่คุยได้ทุกเรื่องจริงๆปรึกษากันได้ทุกสิ่ง
ทั้งเรื่องเรียนเรื่องเล่น...... ^__^
แอบเลววว ฮ่าๆๆๆๆ
ไม่ได้เจอทุกคนนานมากเลย
รู้สึกดี.....ได้เจอทุกคนมากขึ้น
แม้จะไม่ค่อยได้คุยกันในโซเชียลนะ
แต่เวลาเจอหน้ากันก็ยังคุยกันได้เหมือนเดิมทุกคนเลยจริงๆ
คราวหน้าเราควรไปหาร้านนั่งกินแล้วคุยเม้าท์กันมากกว่านะ
ไม่ควรไปนั่งแหกปากกันกลางเจเทรนด์เยี่ยงนี้เจ็บคอมากๆ
สุดท้ายคิดถึงทุกคนเว่อร์ๆ เป็นแก๊งเล็กๆที่คุยได้ทุกเรื่องจริงๆปรึกษากันได้ทุกสิ่ง
ทั้งเรื่องเรียนเรื่องเล่น...... ^__^
You know you love me XOXO!
5.29.2012
ครั้งแรกกับการดูคอนจัมพ์
กว่าจะมาอัพบล็อกได้ หลายวันมากกก
มัวแต่มึนอยู่ คือแบบกลับมาแบบงงๆ แถมรู้ตัวเมื่อวานว่าได้บัตรไปดูคอน Up All Night ของ 1D
ที่ [V] จัด งงหนักเลยค่า ส่งไปขำๆดันได้ ฮ่าๆๆๆ (หลุดประเด็น)
มาๆๆๆเข้าเรื่อง
บอกก่อนว่าเรื่องไปดูคอนครั้งนี้เก็จกะพิณและปั้นน้ำตั้งใจจะไปดูตั้งแต่รอบแรกแล้วที่จัดเดือนมีนา
เพราะถือเลยว่าเป็นรอบแรกของการทัวร์เอเชียครั้งแรก
(คอนที่ญี่ปุ่นมีเมษา)
แต่มันประกาศเลื่อน....ตอนนั้นน้ำตาพรากเลย เสียดายค่าตั๋วเครื่องบิน
เพิ่งจ่ายตังไปวันจันทร์ด้วย แม่งประกาศเลื่อนวันพุธ
แต่เก็จกะพิณยังไม่ล้มโครงการ แกเลื่อนใช่มะ ได้!! ไปอีกรอบก็ได้วะ
แต่รอบนี้เนื่องจากคอนที่ไทยยกเลิกเก็จเลยได้แนวร่วมเพิ่มเป็นพี่ส้ม พี่ต่าย และน้องไอ
เป็นเพื่อนร่วมทริปที่ฮามากจริงๆ
สำหรับที่นั่ง ไม่ได้คาดหวังอะไรเลย จองไปขำๆแค่แบบอยากไปถือพัดริว
ที่นั่งอยู่หลังเมนสเตจ แต่แบบเด๋วจะเล่าว่าน่าตกใจแค่ไหน
คนข้างๆเค้าตกใจมากเลยที่เราบินมาจากไทย ฮ่าาา
เริ่มเลยดีกว่า คือทุกคนคงเห็นรูปเวทีกันหมดแล้วนะ
ตอนเริ่มคอนอ่ะ....จัมพ์เปิดด้วยชุดสีขาวสวยมากโบกพัดไปมา
เป็นเพลง Ultra Music Power คือเราแอบตกใจ
ฝั่งที่เราเลือกนั่งคือเคย์โตะหันมาพอดี.... โชคดีจังเลย เราคิดแบบนั้น
แล้วพอเวทีเลื่อนลงจัมพ์ก็เริ่มเดินแต่เคย์โตะยังอยู่ตรงกลางเพราะต้องคอยแกะสลิงยามะจัง
ตรงนี้บอกตรงๆว่าตกใจไม่คิดว่าจะมีสลิงแล้วที่ช็อกคือมัวแต่มองเคย์โตะ
ปรากกฎตรงหน้าที่นั่งเรามันมีสลิงแล้วยาบุกับจิเน็นก็ลอยขึ้นมาตรงหน้าโซนที่เรานั่งพอดี
แอบอึ้งๆนะ เฮ้ยยย.... เซอร์วิสให้โซนหลังเมนสเตจเยอะแหะ
พอเพลง SUPER DELICATE ทุกคนเปลี่ยนเป็นชุดสีฟ้าแล้วไปเต้นที่ตรงเวทีกลาง
คือแบบแล้วมีการสลับแบบปกติเค้าจะหันหน้าออกกันใช่มั๊ยคะ
แต่จัมพ์มีช่วงแบบหันหน้ามาทางหลังเวทีแล้วก็เต้น อึ้งค่ะ....
ไทม์กับสตาร์ไทม์เก็จเฉยๆ แต่ตอนสตาร์ไทม์น้ำตาแอบคลอๆเล็กน้อย
คือแบบมันคิดถึงอีกคนจริงๆนะ......
จากนั้น ABC-Z ก็ขึ้นมา ก็ไม่ค่อยมีอะไร แต่แบบยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะทุกคน
ถัดมาค่ะเป็นเพลงของเบส su.ri.ru
เบสขึ้นมายืนเต้นตรงเซ็นเตอร์พร้อมช่อดอกไม้ใหญ่ๆคนละดอก
เราว่าคนตรงนั้นคงลุ้นกันน่าดู จะโยนให้กุม๊ายยยยย
สุดท้ายเบสย้ายไปเต้นตรงเวทีหน้า แล้วโยนดอกไม้ให้ให้คนแถวๆนั้น
แล้วก็มีผ้าสีฟ้ายกขึ้นมา ปิดด้านหน้า(แต่เราอยู่ด้านหลัง เห็นหมด)
แล้วก็มีเก้าอี้ส่งขึ้นมาสี่ตัวเป็นเซเว่นสี่คนขึ้นมาเต้น wonderland train
คือเคย์โตะจุดนี้ เต้นได้หนีบมากกกกก อุเคะมากก
เคย์โตะถือผ้าสีส้ม เค้าจำได้แค่นี้ ฮา....
จากนั้นก็เป็นฮิโตมิโนะสกรีน ก็ไม่ค่อยมีอะไรมากอ่า จำไม่ค่อยได้
แต่ถ้าจำไม่ผิด น้องๆเดินมาสเตจหลักเรียงแถวแล้วเต้น คือแบบ
สเตจยกขึ้นมาตรงหน้าเลย แล้วทั้ง 9 คนก็หันหน้ามาทางข้างหลังโดยเฉพาะ
หลังจากนี้แบบจำอะไรไม่ค่อยได้ มองตามแต่เคย์โตะอ่า
หลังจากช่วงนี้ถ้าเป็นโชว์แบบสลับๆกันอ่า เอบิ ซานะนน ขึ้นมาแบบสลับๆ
รวมทั้งจัมพ์ด้วย.... มีเพลงของมัจจี้ด้วแหละ เคย์โตะเล่นกีร์ต้าเท่ห์มากๆเลย
ส่วนเมจิกพาวเว่อร์ เคย์โตะเดินมเล่นกีร์ต้าตรงยูโตะบ่อยมาก
แอบดีใจเพราะยูโตะตีกลองอยู่ข้างหน้าที่นั่งเราพอดี
มีจังหวะที่เคย์โตะเอากีร์ต้าเคาะฉาบของกลองด้วย เท่ห์มาก
จากนั้นก็เป็นช่วงเอ็มซี(อยู่แถวๆเซ็นเตอร์ตลอด)
ตอนเอ็มซีทุกคนก็แนะนำตัวแล้วทนี้จัมพ์อยากให้แฟนถามคำถาม
คนแรกถามประมาณว่าเมื่อคืนใครนอนกะใครบ้าง ตรงนี้กรี๊ดกันกระจาย
หวยออกที่ นากาชี่ เคย์ได ทาคาบุ และโอคายามะ ส่วนฮิคพี่ส้มบอกว่านอนกะลุง (ฮา..)
คำถามต่อมาเค้าขอให้ยูยังกับเคย์โตะกอดกันหน่อย (ลัทธินี้มาไงวะ)
สองคนนั้นทำหน้าตกใจแล้วแบบถอยห่างออกจากกัน ฮ่าๆๆ แต่ก็ยอมกอดกัน
แถมยังเดินลงไปจับมือกะคนที่ถามด้วย
ต่อมา ยูยังลงไปหาเด็กคนนึง คนนั้นเค้าพูดญี่ปุ่นว่าเค้าเป็นแฟนยามะดะ สิ่งที่อยากพูดคือ
"ยูโตะ ไดสุกิ๊!!!!!!!" คือแบบ ยามะจังเอ๋อไปเลยยย เล่นเอาฮากันทั้งฮอลจริงๆ
ต่อมาเคย์โตะเลยพูดว่า มีใครที่แบบใช้ภาษาอังกฤษได้บ้างมั๊ย ก็มีคนนึงยกมือ
พอเคย์โตะเดินไปนางก็ซัดญี่ปุ่น (เคย์โตะคงเซ็ง พี่ต่ายบอก)
พูดได้ไม่ถึง 2 ประโยคเลย นางไปไม่รอดค่ะ นางเลยโฟ่วจีน ลำบากล่ามอีก
คนนี้เป็นแฟนจิเน็น จิเน็นเลยเดินเข้าไปหาแล้วให้นางจับมือ
พอตรงนี้หมดเราคิดว่าหมดแล้ว จัมพ์ก็เดินกลับมาสเตจหลัก
คือแบบเราตกใจมากก ไม่คิดว่าจัมพ์จะให้ข้างหลังได้ถามหรือขออะไรบ้าง
เด็กทีนั่งแถวหน้าเราเลยวิ่งออกไป เราอยู่แถวหลังออกไปไม่ได้ เสียใจ TT^TT
แต่แบบเคย์โตะกับยูโตะเงยหน้าขึ้นมาทางเรา เราตะโกนเรียกเคย์โตะเต็มที่เลย
หวังว่าน้องจะเห็นเรานะ..... งืด ;___;
มันมีคนนึงขอให้ยามะกะยูโตะกอดกัน เราขำมากก ยามะต้องแบบขึ้นบนสเตจอีกชั้นนึงให้สูงเท่ายูโตะ
พอเอ็มซีจบ ก็เป็นอันดาลูเซีย เราจำไม่ได้ว่าใครเต้นมั่ง
แต่มีโตะ ชี่ ยามะ แน่ๆ และไม่มีเคย์โตะแน่ๆ ฮ่าๆๆ
จากนั้นก็เป็นเพลง your seed เราแบบยืนนิ่งเลยตอนเพลงขึ้น
แต่ก็ร้องตามเต้นตามแต่น้ำตาก็คลอไปด้วย
เราคิดถึงริวจริงๆ แต่แบบเราพูดไว้แล้วว่าเราจะร้องเพลงแทนริวเองเราต้องร้อง
ท่ามันเปลียนบล็อคกิ้งหมดเลย แต่เราแอบเห็นช่องว่างระหว่างทาคาคิกับยาบุ
สองคนนี้เว้นที่ไว้แหละ พี่คนอื่นๆก็เห็นเหมือนเรา
จากนั้นเป็นพาร์ทเอบิอีกแล้ววว เอบิเก่งมากกก เราแบบตื่นเต้นอ่ะ ชอบบบบ
พอจบพาร์ทนี้ก้เป็นเพลง แวมไพร์ สารภาพตามตรง ฟังไม่ออกเลยว่าร้องอะไร
ฟังได้แค่ ปาปาย่า พอเงยหน้าไปดูจอ อ๋อ!!!!!!! โอเคค่ะ แวมไพร์เอ้อ....
55555+(นิดนึง เพลงนี้มุกเดียวกะซัมมารี่นิวส์คัตตุนเลย ฮ่าๆ)
ตอมาบีทไลน์ สารภาพจากใจไม่รู้จักเพลงนี้ ฮ่าๆๆๆๆ
ไม่เคยฟังจริงๆ เพลงต่อมาก็คือ OVER
เพลงนี้สภาพเก็จแบบ มือโบกพัด ปากร้องตาม ขายืนนิ่ง แล้วน้ำตาก็ไหล
ไหลออกมาเลยอ่ะ คือแบบ...... มันไม่รู้อ่ะบอกไม่ถูก
คิดถึงน้อง ยิ่งเห็นช่องว่างยิ่งแบบคิดถึง
ต่อมาเพลง HERO พูดจริงๆนะ จำอะไรไม่ได้เลย
น่าจะเป็นเพลงที่ไม่ชอบด้วยซ้ำ มันแลดูเกาหลีๆ (แต่คือ...เพื่อเคย์โตะ ต้องชอบ สะกดจิตตัวเอง)
เพลงแดช...ชอบนะ ชอบเพลงนี้มาตั้งแต่ตอนก่อนละ
คิดถึงริวอีกแล้ววววว
คอนจบลงโดยมีเพลงแต้งกิ้วกะอาริกาโตว
คือตอนเพลงแต้งกิ้วเรากะพิณหันมามองหน้ากันตอนทอนของริวแบบสุดๆ
น้ำตาคลออีกแล้ว คือใจมันคิดถึงจริงๆ แต่เราก็แบบโอเค วันนี้เราได้มาแสดงพลังแล้ว
จบ....รายงานแย่ว่ะ
ความประทับใจ...
มีเพลงนึงที่มีผ้ากั้นฉากลงมา จัมพ์จะใส่ชุดสีๆแบบในคอนยูกิ แล้วเต้นบนเครน
คือคนด้านหน้าจะเห็นแค่เงากับหน้าที่ฉายบนผ้า
แต่ด้านหลังอ่ะจะเห็นจัมพ์เลย แล้วทุกคนหันหน้ามาด้านหลัง
อันนี้เคย์โตะอยู่ตรงหน้าเราพอดี แอบดีใจ ปกติเวลาเครนยกจะเป็นทาคาคิกับเคย์ตลอด
ส่วนโมเม้นต์ที่ได้ จากตำแหน่งเรา เราคิดแล้วล่ะว่าต้องไม่ได้อะไร
แต่มีครั้งนึง เคย์โตะเดินมาแล้วแบบกำลังจะไป แล้วหันมามองแล้วก็ยิ้ม
เราแบบมองซ้ายขวา รอบตัวมีเราถือชื่อเคย์โตะคนเดียวเอง
เราแบบ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก
แต่ของทาคาคินี่แบบ คือเราเป็นคนเดียวในดงนั้นที่ถือทาคาคิเช่นกัน
แล้วเราก็ชู 2 นิ้ว ถือพัดริวบอกทาคาคิ พิณถือพัดไทยกับขอให้ชู 2 นิ้วแล้วก็พัดชื่อริว
ทาคาคิกำลังจะเดินไปแล้วก็เปลี่ยนมยิ้มให้แล้วชู 2 นิ้วให้พวกเรา ดีใจมากอ่ะ
ไดจังก็แบบหันมามองยิ้มให้ แล้วก็ทำหัวใจให้ด้วยยย
เรามั่นใจว่าทุกคนเห็นพัดพวกเรา 2 คน เพราะเพื่อนเราที่เป็นคนฮ่องกงบอกว่า
เค้านั่งอยู่ข้างล่างเค้ายังมองเห็นพัด ไทย ของพินเลยยย
ดีใจที่เราทำได้ เราสองคนทำให้จัมพ์รู้ได้แล้วว่าเรายังรอริวเสมอมา
และถึงแม้เรารอริวแต่เราก็ยังสนับสนุนจัมพ์โดยไปจากไทยเพื่อไปดูเค้า
ถ้าถามเรื่องคอนว่าสนุกมั๊ย โดยรวมโอเคมากตามฉบับจอห์นนี่
แต่สำหรับตัวเรา หลายเพลงที่เราอยากได้ฟังเราไม่ได้ฟัง
มันเลยแอบบผิดหวัง....อีกอย่างเอบิร้องเยอะมากรวมๆแล้วเกือบครึ่งชั่วโมง
เพลงจัมพ์เลยน้อยมากๆ
ฟีลตอนดู มีหลายช่วงมากที่เรายืนนิ่ง คือหลายเพลงมันทำให้เราคิดถึงอีกคน
มีชุดนึงที่สวยมากๆ เราหันไปบอกกับพิณว่า ชุดนี้สวยมากๆเลยเนอะ
อยากให้ริวได้ใส่ชุดนี้บ้างจังเลย............................
นี่คือความรู้สึกและเรื่องราวที่ไปคอนมา อยากเล่าถึงแต่ละตัวบุคคลแต่ไว้บล็อกหน้านะ
อันนี้ยาวมากเกินไปแล้ว
มัวแต่มึนอยู่ คือแบบกลับมาแบบงงๆ แถมรู้ตัวเมื่อวานว่าได้บัตรไปดูคอน Up All Night ของ 1D
ที่ [V] จัด งงหนักเลยค่า ส่งไปขำๆดันได้ ฮ่าๆๆๆ (หลุดประเด็น)
มาๆๆๆเข้าเรื่อง
บอกก่อนว่าเรื่องไปดูคอนครั้งนี้เก็จกะพิณและปั้นน้ำตั้งใจจะไปดูตั้งแต่รอบแรกแล้วที่จัดเดือนมีนา
เพราะถือเลยว่าเป็นรอบแรกของการทัวร์เอเชียครั้งแรก
(คอนที่ญี่ปุ่นมีเมษา)
เพิ่งจ่ายตังไปวันจันทร์ด้วย แม่งประกาศเลื่อนวันพุธ
แต่เก็จกะพิณยังไม่ล้มโครงการ แกเลื่อนใช่มะ ได้!! ไปอีกรอบก็ได้วะ
แต่รอบนี้เนื่องจากคอนที่ไทยยกเลิกเก็จเลยได้แนวร่วมเพิ่มเป็นพี่ส้ม พี่ต่าย และน้องไอ
เป็นเพื่อนร่วมทริปที่ฮามากจริงๆ
สำหรับที่นั่ง ไม่ได้คาดหวังอะไรเลย จองไปขำๆแค่แบบอยากไปถือพัดริว
ที่นั่งอยู่หลังเมนสเตจ แต่แบบเด๋วจะเล่าว่าน่าตกใจแค่ไหน
คนข้างๆเค้าตกใจมากเลยที่เราบินมาจากไทย ฮ่าาา
เริ่มเลยดีกว่า คือทุกคนคงเห็นรูปเวทีกันหมดแล้วนะ
ตอนเริ่มคอนอ่ะ....จัมพ์เปิดด้วยชุดสีขาวสวยมากโบกพัดไปมา
เป็นเพลง Ultra Music Power คือเราแอบตกใจ
ฝั่งที่เราเลือกนั่งคือเคย์โตะหันมาพอดี.... โชคดีจังเลย เราคิดแบบนั้น
แล้วพอเวทีเลื่อนลงจัมพ์ก็เริ่มเดินแต่เคย์โตะยังอยู่ตรงกลางเพราะต้องคอยแกะสลิงยามะจัง
ตรงนี้บอกตรงๆว่าตกใจไม่คิดว่าจะมีสลิงแล้วที่ช็อกคือมัวแต่มองเคย์โตะ
ปรากกฎตรงหน้าที่นั่งเรามันมีสลิงแล้วยาบุกับจิเน็นก็ลอยขึ้นมาตรงหน้าโซนที่เรานั่งพอดี
แอบอึ้งๆนะ เฮ้ยยย.... เซอร์วิสให้โซนหลังเมนสเตจเยอะแหะ
พอเพลง SUPER DELICATE ทุกคนเปลี่ยนเป็นชุดสีฟ้าแล้วไปเต้นที่ตรงเวทีกลาง
คือแบบแล้วมีการสลับแบบปกติเค้าจะหันหน้าออกกันใช่มั๊ยคะ
แต่จัมพ์มีช่วงแบบหันหน้ามาทางหลังเวทีแล้วก็เต้น อึ้งค่ะ....
ไทม์กับสตาร์ไทม์เก็จเฉยๆ แต่ตอนสตาร์ไทม์น้ำตาแอบคลอๆเล็กน้อย
คือแบบมันคิดถึงอีกคนจริงๆนะ......
จากนั้น ABC-Z ก็ขึ้นมา ก็ไม่ค่อยมีอะไร แต่แบบยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะทุกคน
ถัดมาค่ะเป็นเพลงของเบส su.ri.ru
เบสขึ้นมายืนเต้นตรงเซ็นเตอร์พร้อมช่อดอกไม้ใหญ่ๆคนละดอก
เราว่าคนตรงนั้นคงลุ้นกันน่าดู จะโยนให้กุม๊ายยยยย
สุดท้ายเบสย้ายไปเต้นตรงเวทีหน้า แล้วโยนดอกไม้ให้ให้คนแถวๆนั้น
แล้วก็มีผ้าสีฟ้ายกขึ้นมา ปิดด้านหน้า(แต่เราอยู่ด้านหลัง เห็นหมด)
แล้วก็มีเก้าอี้ส่งขึ้นมาสี่ตัวเป็นเซเว่นสี่คนขึ้นมาเต้น wonderland train
คือเคย์โตะจุดนี้ เต้นได้หนีบมากกกกก อุเคะมากก
เคย์โตะถือผ้าสีส้ม เค้าจำได้แค่นี้ ฮา....
จากนั้นก็เป็นฮิโตมิโนะสกรีน ก็ไม่ค่อยมีอะไรมากอ่า จำไม่ค่อยได้
แต่ถ้าจำไม่ผิด น้องๆเดินมาสเตจหลักเรียงแถวแล้วเต้น คือแบบ
สเตจยกขึ้นมาตรงหน้าเลย แล้วทั้ง 9 คนก็หันหน้ามาทางข้างหลังโดยเฉพาะ
หลังจากนี้แบบจำอะไรไม่ค่อยได้ มองตามแต่เคย์โตะอ่า
หลังจากช่วงนี้ถ้าเป็นโชว์แบบสลับๆกันอ่า เอบิ ซานะนน ขึ้นมาแบบสลับๆ
รวมทั้งจัมพ์ด้วย.... มีเพลงของมัจจี้ด้วแหละ เคย์โตะเล่นกีร์ต้าเท่ห์มากๆเลย
ส่วนเมจิกพาวเว่อร์ เคย์โตะเดินมเล่นกีร์ต้าตรงยูโตะบ่อยมาก
แอบดีใจเพราะยูโตะตีกลองอยู่ข้างหน้าที่นั่งเราพอดี
มีจังหวะที่เคย์โตะเอากีร์ต้าเคาะฉาบของกลองด้วย เท่ห์มาก
จากนั้นก็เป็นช่วงเอ็มซี(อยู่แถวๆเซ็นเตอร์ตลอด)
ตอนเอ็มซีทุกคนก็แนะนำตัวแล้วทนี้จัมพ์อยากให้แฟนถามคำถาม
คนแรกถามประมาณว่าเมื่อคืนใครนอนกะใครบ้าง ตรงนี้กรี๊ดกันกระจาย
หวยออกที่ นากาชี่ เคย์ได ทาคาบุ และโอคายามะ ส่วนฮิคพี่ส้มบอกว่านอนกะลุง (ฮา..)
คำถามต่อมาเค้าขอให้ยูยังกับเคย์โตะกอดกันหน่อย (ลัทธินี้มาไงวะ)
สองคนนั้นทำหน้าตกใจแล้วแบบถอยห่างออกจากกัน ฮ่าๆๆ แต่ก็ยอมกอดกัน
แถมยังเดินลงไปจับมือกะคนที่ถามด้วย
ต่อมา ยูยังลงไปหาเด็กคนนึง คนนั้นเค้าพูดญี่ปุ่นว่าเค้าเป็นแฟนยามะดะ สิ่งที่อยากพูดคือ
"ยูโตะ ไดสุกิ๊!!!!!!!" คือแบบ ยามะจังเอ๋อไปเลยยย เล่นเอาฮากันทั้งฮอลจริงๆ
ต่อมาเคย์โตะเลยพูดว่า มีใครที่แบบใช้ภาษาอังกฤษได้บ้างมั๊ย ก็มีคนนึงยกมือ
พอเคย์โตะเดินไปนางก็ซัดญี่ปุ่น (เคย์โตะคงเซ็ง พี่ต่ายบอก)
พูดได้ไม่ถึง 2 ประโยคเลย นางไปไม่รอดค่ะ นางเลยโฟ่วจีน ลำบากล่ามอีก
คนนี้เป็นแฟนจิเน็น จิเน็นเลยเดินเข้าไปหาแล้วให้นางจับมือ
พอตรงนี้หมดเราคิดว่าหมดแล้ว จัมพ์ก็เดินกลับมาสเตจหลัก
คือแบบเราตกใจมากก ไม่คิดว่าจัมพ์จะให้ข้างหลังได้ถามหรือขออะไรบ้าง
เด็กทีนั่งแถวหน้าเราเลยวิ่งออกไป เราอยู่แถวหลังออกไปไม่ได้ เสียใจ TT^TT
แต่แบบเคย์โตะกับยูโตะเงยหน้าขึ้นมาทางเรา เราตะโกนเรียกเคย์โตะเต็มที่เลย
หวังว่าน้องจะเห็นเรานะ..... งืด ;___;
มันมีคนนึงขอให้ยามะกะยูโตะกอดกัน เราขำมากก ยามะต้องแบบขึ้นบนสเตจอีกชั้นนึงให้สูงเท่ายูโตะ
พอเอ็มซีจบ ก็เป็นอันดาลูเซีย เราจำไม่ได้ว่าใครเต้นมั่ง
แต่มีโตะ ชี่ ยามะ แน่ๆ และไม่มีเคย์โตะแน่ๆ ฮ่าๆๆ
จากนั้นก็เป็นเพลง your seed เราแบบยืนนิ่งเลยตอนเพลงขึ้น
แต่ก็ร้องตามเต้นตามแต่น้ำตาก็คลอไปด้วย
เราคิดถึงริวจริงๆ แต่แบบเราพูดไว้แล้วว่าเราจะร้องเพลงแทนริวเองเราต้องร้อง
ท่ามันเปลียนบล็อคกิ้งหมดเลย แต่เราแอบเห็นช่องว่างระหว่างทาคาคิกับยาบุ
สองคนนี้เว้นที่ไว้แหละ พี่คนอื่นๆก็เห็นเหมือนเรา
จากนั้นเป็นพาร์ทเอบิอีกแล้ววว เอบิเก่งมากกก เราแบบตื่นเต้นอ่ะ ชอบบบบ
พอจบพาร์ทนี้ก้เป็นเพลง แวมไพร์ สารภาพตามตรง ฟังไม่ออกเลยว่าร้องอะไร
ฟังได้แค่ ปาปาย่า พอเงยหน้าไปดูจอ อ๋อ!!!!!!! โอเคค่ะ แวมไพร์เอ้อ....
55555+(นิดนึง เพลงนี้มุกเดียวกะซัมมารี่นิวส์คัตตุนเลย ฮ่าๆ)
ตอมาบีทไลน์ สารภาพจากใจไม่รู้จักเพลงนี้ ฮ่าๆๆๆๆ
ไม่เคยฟังจริงๆ เพลงต่อมาก็คือ OVER
เพลงนี้สภาพเก็จแบบ มือโบกพัด ปากร้องตาม ขายืนนิ่ง แล้วน้ำตาก็ไหล
ไหลออกมาเลยอ่ะ คือแบบ...... มันไม่รู้อ่ะบอกไม่ถูก
คิดถึงน้อง ยิ่งเห็นช่องว่างยิ่งแบบคิดถึง
ต่อมาเพลง HERO พูดจริงๆนะ จำอะไรไม่ได้เลย
น่าจะเป็นเพลงที่ไม่ชอบด้วยซ้ำ มันแลดูเกาหลีๆ (แต่คือ...เพื่อเคย์โตะ ต้องชอบ สะกดจิตตัวเอง)
เพลงแดช...ชอบนะ ชอบเพลงนี้มาตั้งแต่ตอนก่อนละ
คิดถึงริวอีกแล้ววววว
คอนจบลงโดยมีเพลงแต้งกิ้วกะอาริกาโตว
คือตอนเพลงแต้งกิ้วเรากะพิณหันมามองหน้ากันตอนทอนของริวแบบสุดๆ
น้ำตาคลออีกแล้ว คือใจมันคิดถึงจริงๆ แต่เราก็แบบโอเค วันนี้เราได้มาแสดงพลังแล้ว
จบ....รายงานแย่ว่ะ
ความประทับใจ...
มีเพลงนึงที่มีผ้ากั้นฉากลงมา จัมพ์จะใส่ชุดสีๆแบบในคอนยูกิ แล้วเต้นบนเครน
คือคนด้านหน้าจะเห็นแค่เงากับหน้าที่ฉายบนผ้า
แต่ด้านหลังอ่ะจะเห็นจัมพ์เลย แล้วทุกคนหันหน้ามาด้านหลัง
อันนี้เคย์โตะอยู่ตรงหน้าเราพอดี แอบดีใจ ปกติเวลาเครนยกจะเป็นทาคาคิกับเคย์ตลอด
ส่วนโมเม้นต์ที่ได้ จากตำแหน่งเรา เราคิดแล้วล่ะว่าต้องไม่ได้อะไร
แต่มีครั้งนึง เคย์โตะเดินมาแล้วแบบกำลังจะไป แล้วหันมามองแล้วก็ยิ้ม
เราแบบมองซ้ายขวา รอบตัวมีเราถือชื่อเคย์โตะคนเดียวเอง
เราแบบ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก
แต่ของทาคาคินี่แบบ คือเราเป็นคนเดียวในดงนั้นที่ถือทาคาคิเช่นกัน
แล้วเราก็ชู 2 นิ้ว ถือพัดริวบอกทาคาคิ พิณถือพัดไทยกับขอให้ชู 2 นิ้วแล้วก็พัดชื่อริว
ทาคาคิกำลังจะเดินไปแล้วก็เปลี่ยนมยิ้มให้แล้วชู 2 นิ้วให้พวกเรา ดีใจมากอ่ะ
ไดจังก็แบบหันมามองยิ้มให้ แล้วก็ทำหัวใจให้ด้วยยย
เรามั่นใจว่าทุกคนเห็นพัดพวกเรา 2 คน เพราะเพื่อนเราที่เป็นคนฮ่องกงบอกว่า
เค้านั่งอยู่ข้างล่างเค้ายังมองเห็นพัด ไทย ของพินเลยยย
ดีใจที่เราทำได้ เราสองคนทำให้จัมพ์รู้ได้แล้วว่าเรายังรอริวเสมอมา
และถึงแม้เรารอริวแต่เราก็ยังสนับสนุนจัมพ์โดยไปจากไทยเพื่อไปดูเค้า
ถ้าถามเรื่องคอนว่าสนุกมั๊ย โดยรวมโอเคมากตามฉบับจอห์นนี่
แต่สำหรับตัวเรา หลายเพลงที่เราอยากได้ฟังเราไม่ได้ฟัง
มันเลยแอบบผิดหวัง....อีกอย่างเอบิร้องเยอะมากรวมๆแล้วเกือบครึ่งชั่วโมง
เพลงจัมพ์เลยน้อยมากๆ
ฟีลตอนดู มีหลายช่วงมากที่เรายืนนิ่ง คือหลายเพลงมันทำให้เราคิดถึงอีกคน
มีชุดนึงที่สวยมากๆ เราหันไปบอกกับพิณว่า ชุดนี้สวยมากๆเลยเนอะ
อยากให้ริวได้ใส่ชุดนี้บ้างจังเลย............................
นี่คือความรู้สึกและเรื่องราวที่ไปคอนมา อยากเล่าถึงแต่ละตัวบุคคลแต่ไว้บล็อกหน้านะ
อันนี้ยาวมากเกินไปแล้ว
5.13.2012
ปฏิบัติการลดน้ำหนัก โอ้วเย้!! #01
วันนี้ขออัพบล็อกนิ๊ดดดดหน่อย
ตอนนี้เก็จตัดสินใจจะลดน้ำหนักตัวเองอย่างจริงๆจังๆ
เนื่องด้วยอายุที่เพิ่มมากขึ้น
ทำให้เริ่มเป็นห่วงตัวเอง
อีกทั้งเป็นคนชอบดูแฟชั่นญี่ปุ่นน่ารักๆเลยคิดว่าอยากลดน้ำหนักให้ตัวเล็กๆ
จะได้ใส่เสื้อผ้าได้อย่างที่ต้องการ
แต่.....................................
ตอนนี้เนื่องด้วยเรียนหนักและไม่มีเวลาต้องทำแลปตลอด
หาเวลาไปออกกำลังกายยากมาก ไหนจะต้องสอนพิเศษอีก
เลยทำให้ทำได้แค่พยายามไม่ทานจุกจิก
แต่ด้วยความที่อยากลงเร็วเลยไปหาอาหารเสริมมาตัวนึงชื่อว่า
"AG Bloc"
มีเพื่อนแนะนำมาว่ากินแล้วดีมากๆ ก็เลยลองเริ่มต้นดู
วันนี้เพิ่งกินวันแรก........... (13/05/55)
แต่วันแรกก็รู้สึกนะว่ามันไม่ค่อยอยากกินแบบแต่ก่อน
คือไม่ได้ถึงขั้นกินไม่ลงแบบยาที่เคยได้จากหมอ
แต่เป็นแบบ...แค่เวลาแม่ถามว่า เอานั่นอีกมั๊ยลูก เอานี่อีกมั๊ยลูก
เราจะรู้สึกแบบ "โหยไ่ม่เอาแล้วอ่ะแม่.."
แต่นี่ก็เพิ่งวันแรก
มาดูกันว่าจะได้ผลจริงมั๊ย
ตอนนี้น้ำหนักอยู่ที่ 53.7 อยากเหลือซัก 45 มากๆ
นี่คือรูปก่อนลด แล้วเรามารอดูกันว่าเก็จจะทำได้หรือไม่ สู้โว้ยยยยยยยยยยยย
ตอนนี้เก็จตัดสินใจจะลดน้ำหนักตัวเองอย่างจริงๆจังๆ
เนื่องด้วยอายุที่เพิ่มมากขึ้น
ทำให้เริ่มเป็นห่วงตัวเอง
อีกทั้งเป็นคนชอบดูแฟชั่นญี่ปุ่นน่ารักๆเลยคิดว่าอยากลดน้ำหนักให้ตัวเล็กๆ
จะได้ใส่เสื้อผ้าได้อย่างที่ต้องการ
แต่.....................................
ตอนนี้เนื่องด้วยเรียนหนักและไม่มีเวลาต้องทำแลปตลอด
หาเวลาไปออกกำลังกายยากมาก ไหนจะต้องสอนพิเศษอีก
เลยทำให้ทำได้แค่พยายามไม่ทานจุกจิก
แต่ด้วยความที่อยากลงเร็วเลยไปหาอาหารเสริมมาตัวนึงชื่อว่า
"AG Bloc"
มีเพื่อนแนะนำมาว่ากินแล้วดีมากๆ ก็เลยลองเริ่มต้นดู
วันนี้เพิ่งกินวันแรก........... (13/05/55)
แต่วันแรกก็รู้สึกนะว่ามันไม่ค่อยอยากกินแบบแต่ก่อน
คือไม่ได้ถึงขั้นกินไม่ลงแบบยาที่เคยได้จากหมอ
แต่เป็นแบบ...แค่เวลาแม่ถามว่า เอานั่นอีกมั๊ยลูก เอานี่อีกมั๊ยลูก
เราจะรู้สึกแบบ "โหยไ่ม่เอาแล้วอ่ะแม่.."
แต่นี่ก็เพิ่งวันแรก
มาดูกันว่าจะได้ผลจริงมั๊ย
ตอนนี้น้ำหนักอยู่ที่ 53.7 อยากเหลือซัก 45 มากๆ
นี่คือรูปก่อนลด แล้วเรามารอดูกันว่าเก็จจะทำได้หรือไม่ สู้โว้ยยยยยยยยยยยย
4.20.2012
วิธีไป Star Hall. KITEC แบบกากๆ
สวัสดีพ่อแม่พี่น้องทุกท่าน
ไม่รู้ว่าบล็อกอันนี้จะมีคนอ่านเยอะขนาดไหน????
ปกติก็ไม่ค่อยมีใครอ่านหรอก ฮ่าๆๆๆๆๆ
เพื่อไม่ให้เสียเวลา ก่อนอื่นแนะนำผู้ร่วมทริป(หนี)เที่ยวก่อน
ต้องขอบอกเลย่าทริปนี้ ปั้นน้ำเป็นผู้นำทริปสุด เดินประหนึ่งมันเกิดที่ฮ่องกง
ที่ลงรูปเพราะ รีวิววิธีไปสตาร์ฮอลล์ถ้าไม่ได้ปั้นน้ำไกันไม่ถูกแน่ๆ =_=
ก่อนอื่นต้องลงรูปแผนที่รถไฟในฮ่องกงทั้งหมดก่อน
ไม่รู้ว่าบล็อกอันนี้จะมีคนอ่านเยอะขนาดไหน????
ปกติก็ไม่ค่อยมีใครอ่านหรอก ฮ่าๆๆๆๆๆ
เพื่อไม่ให้เสียเวลา ก่อนอื่นแนะนำผู้ร่วมทริป(หนี)เที่ยวก่อน
ต้องขอบอกเลย่าทริปนี้ ปั้นน้ำเป็นผู้นำทริปสุด เดินประหนึ่งมันเกิดที่ฮ่องกง
ที่ลงรูปเพราะ รีวิววิธีไปสตาร์ฮอลล์ถ้าไม่ได้ปั้นน้ำไกันไม่ถูกแน่ๆ =_=
ก่อนอื่นต้องลงรูปแผนที่รถไฟในฮ่องกงทั้งหมดก่อน
จากแผนที่จะเห็นว่ามันจะมี 3 ส่วนใหญ่ๆที่เป็นเกาะ
และส่วนของ Star Hall ซึ่งอยู่ในตึก KITEC ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานและแสดงสินค้า
(ดูเป็นทางการชิบ) จะอยู่ในฝั่งของเกาะเกาลูน
วิธีการไปคือ
จากรูปด้านบนเก็จวงรอบชื่อสถานีที่เรียกว่าเกาลูนเบย์
คือไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของฮ่องกงถ้าจะไปสตาร์ฮอลล์ให้นั่ง MTR มาที่สถานีย์เกาลูนเบย์ (ถ้านั่งบัสเค้าไม่รู้ เพราะไม่กล้านั่ง)
พอออกมาที่เกาลูนเบย์แล้วให้ออกมาตามทางออกฝั่งขวา
และส่วนของ Star Hall ซึ่งอยู่ในตึก KITEC ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานและแสดงสินค้า
(ดูเป็นทางการชิบ) จะอยู่ในฝั่งของเกาะเกาลูน
วิธีการไปคือ
จากรูปด้านบนเก็จวงรอบชื่อสถานีที่เรียกว่าเกาลูนเบย์
คือไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของฮ่องกงถ้าจะไปสตาร์ฮอลล์ให้นั่ง MTR มาที่สถานีย์เกาลูนเบย์ (ถ้านั่งบัสเค้าไม่รู้ เพราะไม่กล้านั่ง)
พอออกมาที่เกาลูนเบย์แล้วให้ออกมาตามทางออกฝั่งขวา
เดินจากทางออก A แล้วเดินมาเรื่อยๆ ให้เล็งทางขวาจะมีทางออกเดินขึ้นไป
พอเดินจากทางออกจะเห็นว่าทางซ้ายมือจะมีห้างอยู่ห้างนึง
เดินเข้าไปในห้างนั้นเลยแล้วขึ้นบันไดเลื่อนไป 1 ชั้น
จากนั้นเดินตรงไปเรื่อยๆจะเจอทางออก(แถวนั้นจะมีร้าน HMV อยู่ทางขวา)
พออกจากประตูนั้นมา ทางซ้ายจะมีบันไดเลื่อนให้เดินขึ้นไป
พอพ้นบันไดเลื่อนนั้น จะเจอร้านค้าสองฝั่ง(หลังคาจะใสตลอดทาง)ให้เดินต่อไปเรื่อยๆ จนเจอบันไดเลื่อนเพื่อลงด้านล่าง
ให้ลงบันไดเลื่อนนั้นลงไปแล้วจะเจอที่รอรถบัสฟรี
ซึ่งต้องสังเกตดีๆนะคะเพราะจะมีที่รอรถบัสสำหรับไป AEON กับไป KITEC
สำหรับที่รอรถเพื่อไปสตาร์ฮอลล์จะเป็นตรงนี้
พอเดินจากทางออกจะเห็นว่าทางซ้ายมือจะมีห้างอยู่ห้างนึง
เดินเข้าไปในห้างนั้นเลยแล้วขึ้นบันไดเลื่อนไป 1 ชั้น
จากนั้นเดินตรงไปเรื่อยๆจะเจอทางออก(แถวนั้นจะมีร้าน HMV อยู่ทางขวา)
พออกจากประตูนั้นมา ทางซ้ายจะมีบันไดเลื่อนให้เดินขึ้นไป
พอพ้นบันไดเลื่อนนั้น จะเจอร้านค้าสองฝั่ง(หลังคาจะใสตลอดทาง)ให้เดินต่อไปเรื่อยๆ จนเจอบันไดเลื่อนเพื่อลงด้านล่าง
ให้ลงบันไดเลื่อนนั้นลงไปแล้วจะเจอที่รอรถบัสฟรี
ซึ่งต้องสังเกตดีๆนะคะเพราะจะมีที่รอรถบัสสำหรับไป AEON กับไป KITEC
สำหรับที่รอรถเพื่อไปสตาร์ฮอลล์จะเป็นตรงนี้
ยืนรอสักพักจะมีรถมารับ เป็นรถบัสคันเล็กๆสีม่วงเขียนว่า Star Hall
แต่ไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนสีอีกมั๊ยยยยย
แล้วรถคันนั้นก็จะไปส่งถึงที่เลยค่ะ ^^
ปล.คนขับแม่งอย่างซิ่ง นั่งไปหัวใจจะวายยย
วิธีไปเป็นอันเสร็จสิ้นแล้วววววว โอ้วเย้!!!!!!!!!!!!!!!
แล้วเจอกันที่ Star Hall เมื่อมีโอกาสสสสส โย้ววว
แต่ไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนสีอีกมั๊ยยยยย
แล้วรถคันนั้นก็จะไปส่งถึงที่เลยค่ะ ^^
ปล.คนขับแม่งอย่างซิ่ง นั่งไปหัวใจจะวายยย
วิธีไปเป็นอันเสร็จสิ้นแล้วววววว โอ้วเย้!!!!!!!!!!!!!!!
แล้วเจอกันที่ Star Hall เมื่อมีโอกาสสสสส โย้ววว
11.08.2011
1 เดือนกว่าๆแล้ววววววววววววในญี่ปุ่น
และแล้วปีนี้วันเกิดปีนี้ก็ผ่านพ้นไป
ได้มามีวันเกิดในญี่ปุ่นด้วยแหะ ควรดีใจมั๊ยย
เอาจริงๆวันเกิดอยากอยู่ไทยจัง
อยากได้คำอวยพรจากพ่อกะแม่...........
(น้ำตาปริ่มแระ เริ่มจะกินมาม่าละ)
ว่ากันไปทีละเรื่องเลยละกัน
เรื่องแลป+เรียน
ยังสติคความขี้เกียจ+ไร้สติ คงเส้นคงวามากกก
แต่เก็จจะพยายามจ้า จะสู้ให้เต็มที่ ไม่อยากให้คนที่นี่ว่าคนไทยได้
เหนื่อยใจนะ เหนื่อยกายน่ะไม่ค่อยอะไรหรอก
สู้โว้ยยยยยยยย
เรื่องเพื่อน
คนไทย - คนไทยที่นี่ใจดี มีอะไรก็คอยช่วยคอยให้คำปรึกษาคอยตักเตือน
พี่ๆเค้าน่ารักกันทั้งนั้น ถือว่าที่มหาลัยนี้คนไทยเป็นสังคมที่ใหญ่พอสมควรเลยเนอะ
คนญี่ปุ่น - บางคนก็น่ารักมาก บางคนก็เงียบมาก มันแล้วแต่คนอ่า
โดยเฉพาะยูคาริซังเป็นติวเตอร์ของวานีเด็กมาเลย์ ยูคาริชอบไปหาภาษาไทยมาพูดด้วย
>///< แล้วก็คอยมาถามโน่นนี่ น่ารักมากๆ
เรื่องเที่ยว
ยอมรับว่าแทบไม่ได้เที่ยวเลย แต่ก็มีเพื่อนคนไทยที่นี่พาไปกินโน่นนี่บ่อยๆ
ส่วนมากจะเที่ยวใกล้ๆมหาลัยนี่แหละ งานเทศกาล งานวัดที่อยู่ใกล้ก็ไป
ชอบตอนไปงานที่วัดแดงนะ ดูเป็นงานญี่ปุ่นดี ไปดูนกไฟ ฮ่าๆๆ
แล้วก็เน้นไปเที่ยวห้าง ไปช้อปปิ้งไรงี้มากกว่า โรคจิตชอบช้อปปิ้ง ฮา
แต่มีงานนึงที่ประทับใจมากคืองานโรงเรียนเด็กประถมที่ติวเตอร์เพื่อนพาไป
ได้เห็นของจริงแล้วแบบตื่นเต้นมากกกกกกกกกกกกก
เรื่องกิน
ตระเวนกินอยู่แถวนี้แหละ
ล่าสุด "อุด้ง" ร้านนึงที่ทำเส้นสด
ขอบอกว่าสุดยอดดดดดดดดดดดดดด
ฮ่าๆๆๆ เส้นแบบเด้งๆมากกกก คราวหน้าจะไปกินอีก ชอบบบ >///<
แล้วก็ร้านซูชิที่ชอบไปกินชาเขียวที่นี่มาก ฮ่าๆๆ
แต่ไม่ได้อร่อยแค่ชานะ ซูชิเค้าก็อร่อย ปลาแซลมอนนี่ของโปรดเลยยย
ไม่ค่อยได้ไปไหนจริงๆ อยู่มันแต่แถวนี้แหละ แต่ก็สนุกดีนะ
ได้เห็นเด็กญี่ปุ่นตลกๆเยอะดี
แล้วเรื่องสุดท้าย...ว่ากันด้วยเรื่องของติวเตอร์
ความสัมพันธ์ของเรากะติวเตอร์ตัวเองช่างดีเหลือเกิน
อยู่มาเดือนกว่าๆ คุยกัน 4 วัน
วันที่ 1 คือวันแรก ไคซึถามว่า "นิฮงโกะ วาการิมัตชิตะ" เก็จก็ว่องไวมาก "อิเย๊ะ" ไคซึถึงกะหลุดขำ TT^TT
แล้วก็พูดกัน 2-3 ประโยคเรื่อง regist อินเตอร์เน็ต
วันนี้ตอนเย็นมีเปิดประตูมาแล้วมองหน้าแล้วไม่พูดแล้วก็ปิดประตู ทำไม????
วันที่ 2 วันนี้เราพูดกะมันแค่ yes i can. =_=
วันที่ 3 เมื่อวันก่อนเอาพวงกุญแจไปให้มัน คือให้คนอื่นไปจะเดือนนึงละ เหลือแต่มันไอ้เราก็ขอโทษมันที่ให้ช้า
มันก็ขอบคุณกลับ คือมันตลกอ่ะ คนนึงก็ "ซุมิมาเซน" อีกคนก็ "อาริกาโตว" สลับกัน 2-3 รอบ =_=
วันที่ 4 เอาซะเราตกใจ ปกติมันก็เดินมาหยิบกุญแจที่ตรงประตูห้องเป็นปกติ แต่วันนี้มันดันตรงมาหยุดตรงหน้าเราซะงั้น =[]=
แล้วมันก็ถามว่าไปรับเงินมารึยัง เราก็ตอบว่า yes มันก็ถามต่อว่าเมื่อวานเหรอ ก็ตอบต่อว่า yes มันก็ "โยกัตต้า"
พูดงี้หมายความว่าไงฟระ?????????????????? จะได้ไม่เป็นภาระแกรึไง ฮ่วย!!!!!!!!!!!!!!!
แต่ภาพรวมมันก็โอเคแหละนะ บนมาเยอะแล้ว ลงรูปดีกว่า ฮ่าๆๆๆ
ไปดูใบไม้แดงมา ใบเมเปิ้ลลล
อันนี้เป็นโอโคโนมิยากิ อร่อยมากกกกกกกกกกก
นี่เป็นงานเทศกาลนกไฟของนากาโอกะแหละ
อันนี้ไม่ไดไไหนเลย ในมหาลัยตัวเองเลยจ้า
แอ่นแอนแอ้นนนน ของขวัญวัญเกิดจาก โคเฮ+ชุนตะ แล้วก็ฮอนดะ ^^
10.17.2011
และแล้วก็ผ่านไป 2 อาทิตย์กว่าๆ กับชีวิตอินเจแปนนน ^^
ไวเนอะ!!! แป๊บๆก็ผ่านไปละ
ไวเนอะ!!! แป๊บๆก็ผ่านไปละ
ถ้าถามว่าชีวิตที่นี่เป็นไงมั่ง ก็โอเคนะ
เรื่องเพื่อนฝูงไม่ต่างกะเมืองไทยเลยยยย เพราะที่นี่คนไทยเยอะมาก
พูดไทยกัยเป็นภาษาหลักเลย สงสัยจิไม่ได้ภาษากลับไปแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ
คนญี่ปุ่นน่ารักนะ นิสัยดีหลายคน(ขอละบางคนไว้ในฐานที่เข้าใจ)
เท่าที่สัมผัสมานะ ทุกคนที่มีหน้าที่เป็นพนักงานบริการจะทำงานด้วยรอยยิ้มตลอดเวลา
มีแต่รอยยิ้มให้เสมอออออ สุดยอดเลยเนอะ
เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปเที่ยวมาด้วแหละ
อย่าคิดว่าไปเที่ยวไกลนะ ขับรถวนกันอยู่ในเมืองเนี่ยแหละ
เริ่มจากไปกินบุฟเฟ่ต์เนื้อย่างงงง เนื้อไม่เท่าไหร่นะแต่ของหวานนี้คุ้มมากกกกกกกก
ต่อมาก้ไปร้านเกมมมม UFO จ๋า
แล้วก็ แอ่นแอนแอ้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
ตัวนี้เนี่ย...กว่าจิได้มาก็หมดไป 1600 เยนเน็ตๆ T^T
หมดเงินกันแล้วก็ไปวัดต่อจ้า
พี่พี่เค้าพาพวกเราไปไหว้พระขอพระ
วัดแดงงงงงงงงงงงงคนไทยที่นี่เรียกกันเองเพราะ...
วัดมันเป็นสีแดงทั้งวัด
555555
เที่ยวกันเยอะมากกก พอเย็นๆมีสมาชิกเพิ่มเป็นพี่ๆคนไทยคนอื่น
(แออบกระซิบว่ามีพี่คนนึงเป็นลีดส์งานบอลรุ่น 60 ของ มธ. สวยมากก)
ไปเดินเล่นที่สวนโมมิจิของเมือง เป็นสวนไว้ชมดอกไม้แดง >___<
แต่ไปกันตอนมืด แล้วมันก็เลยไม่เห็นอะไร ฮา...ง...........
พอค่ำๆ หวานมันหิวเลยไปาไรกินกันฝั่งเอกิ(ต้องข้ามแม่น้ำไป)
ไปกินราเมนชามใหญ่มากกกกกกกกกกกก มันมากกก อืดมากกกกกกกกก
เยอะมั๊ยล่ะ " ร้านชิมิซึ"
=_=
กินไม่หมดคร้าาาาา นู๋ขอโทษษษ มันอร่อยนะแต่มันอิ่มแว้วววว
..........................................
เที่ยวจนหมดแล้ววววววว
เริ่มอาทิตย์ใหม่ก็ทำแลปต่อปายยยยยยย เหอๆ
พูดถึงแลปแล้วแบบ วันนี้ฮอนดะซังไม่มาขาดอาหารตาไปเลยย อรั๊ยยยย >___<
แต่แม่งตัวขัดลูกตาเจือกผ่านหน้าอิเก็จบ่อยเหลือเกิ๊นนนนนนนนนน
เจอมันแม่ง 4 เวลาเลยมั๊ง เจอในห้องแลปมันเรื่องปกติ(แต่ทำไมวันนี้เมิงมาเช้าวะ?)
นี่แม่งเล่นไปกินข้าวก็ยังเจอ จะออกไปโกะก็เจอมันรอลิฟท์ จะกลับหอก็ยังสวนมันตรงลิฟท์
เจอมันแม่ง 4 เวลาเลยมั๊ง เจอในห้องแลปมันเรื่องปกติ(แต่ทำไมวันนี้เมิงมาเช้าวะ?)
นี่แม่งเล่นไปกินข้าวก็ยังเจอ จะออกไปโกะก็เจอมันรอลิฟท์ จะกลับหอก็ยังสวนมันตรงลิฟท์
และผลจากการเดินสวนและบังเอิญเจอมันสี่เวลา
หัวอิเก็จก็ประมวลผลแล้วว่า........ไม่ต้องมายุ่งกะกุเนี่ยดีละ...... ถึงจะเจ็บใจที่แม่งได้เงินไปฟรีๆแบบไม่ได้ทำงาน
คือไม่ได้อะไรนะแต่แบบพอดีเป็นพวกไม่ชอบผู้ชายขี้เก๊กมากถึงมากที่สุด เก๊กจนคอเมิงจะหักแล้วมั๊ง
หรือไม่มันอาจจะไม่ได้เก๊กแต่แม่งคงไม่อยากคุยกะกุสินะ
สงสัย ไม่สวยพอ ฮ่าๆๆๆๆๆ
ปิ๊งป่องงง ของฝากที่ซื้อมาให้เด็กญี่ปุ่นนั้นไซร้ ให้ไปเกือบครบทุกคนละยกเว้นมันกะเพื่อนสนิทมัน =_=
ไม่ได้ตั้งใจแต่เจือกไม่มามหาลัยวันที่ให้ทุกคนเองนี่หว่า =_=
บ่นเรื่องอินั่นแค่นี้แหละพอ...
ค่อยหาโอกาสให้ของมันแล้วนู๋ก็จะรู้สึกเป็นไทไม่ติดค้างมันนน (ถ้าไม่ได้มันจริงๆก็จะเล่นเน็ตไม่ได้นะ)
ปล.ถ้าได้โฮชิโนะหรือฮอนดะเป็นติวเตอร์คงจะดีกว่านี้ =_=
10.06.2011
ทำแลปที่นี่จะรอดมั๊ยชีวิต
มีอีกเรื่องอินเตอร์เน็ต
ต้องให้มันรีจิสให้ พอเอาแอดเดรสให้ไป มันก็รับสมุดไปแล้วก็ยืนนิ่ง
เราก็รอว่ามันจะเอาไง มันก็ "โอเค" เราก็ "โอเคแล้วเมิงจะเอาไงต่อวะ"
มันก็โอเคอีกรอบ แล้วเพื่อนมันก็ขำ คืออะไรของเมิง จะมาทำให้ทีหลังก็บอกกุด้วยเซ่!!! TT^TT
แล้วแม่งก็มาถามทีละอย่าง รอบแรกมันมาถามชื่อ พอถามเสร็จพี่ยีนส์บอกใหเดินตามมันไปเลย
พอเดินตามไป มันไม่อยู่ =[]= แล้วมันไปไหนวะ????????
ซักพักแม่งก็เดินกลับมาใหม่ มาถามวินโดวส์
แล้วมันก็หายไปเลย......
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ไอ้บ้าไคซึ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
วันนี้พรีเซ้นไปแล้วววววว
สั่นมากกกกกกกกกกกกกกก
กลัวอ่ะ แถมยังฟังอาจารย์ถามผิดอีกต่างหาก
เลยตอบผิด TT^TT
อาจารย์ทำหน้างง ก็หนูฟังแล้วไม่เข้าใจ หนูไร้สติ
TT^TT
พรุ่งนี้นู๋จะพร้อมกว่านี้นะคะอาจารย์ซาโต้ TT^TT
ขอบคุณยูคาริที่คอยช่วยเรื่องคอม
ยูคาริน่ารักอ่ะ เฟรนด์ลี่ที่สุด
วันนี้ยูคาริเอารูปทุกคนในแลปพร้อมชื่อมาให้เรากะวานี
อุตส่าห์ทำให้อ่ะ ซึ้งงงงงงงงง (TT___TT)
ทำม๊ายยยยยยย ยูคาริน่าจะมาเป็นติวเตอร์เค้า
อยากได้ติวเตอร์ผู้หญิงมันจะได้คุยกันง่ายๆ
ถ้าจะถามถึงติวเตอร์ข้าพเจ้า
อาเมน ....... เอามันไปทิ้งลงคลองเหอะ
อร๊ายยยยยยยย
ครบเลยค่ะ ครบถ้วนสมบูรณ์ของลักษณะปู้จายที่กุไม่ชอบ
(เว่อร์เกินไปนิด 5555)
แต่แบบ....ขี้เก๊กมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
ไอ้หน้าขาว ไอ้ขี้เก๊ก.......
วันนี้ทั้งวัน พูดกะมันแค่ Yes, Thank you เจอมัน 2 ครั้ง
สั่นมากกกกกกกกกกกกกกก
กลัวอ่ะ แถมยังฟังอาจารย์ถามผิดอีกต่างหาก
เลยตอบผิด TT^TT
อาจารย์ทำหน้างง ก็หนูฟังแล้วไม่เข้าใจ หนูไร้สติ
TT^TT
พรุ่งนี้นู๋จะพร้อมกว่านี้นะคะอาจารย์ซาโต้ TT^TT
ขอบคุณยูคาริที่คอยช่วยเรื่องคอม
ยูคาริน่ารักอ่ะ เฟรนด์ลี่ที่สุด
วันนี้ยูคาริเอารูปทุกคนในแลปพร้อมชื่อมาให้เรากะวานี
อุตส่าห์ทำให้อ่ะ ซึ้งงงงงงงงง (TT___TT)
ทำม๊ายยยยยยย ยูคาริน่าจะมาเป็นติวเตอร์เค้า
อยากได้ติวเตอร์ผู้หญิงมันจะได้คุยกันง่ายๆ
ถ้าจะถามถึงติวเตอร์ข้าพเจ้า
อาเมน ....... เอามันไปทิ้งลงคลองเหอะ
อร๊ายยยยยยยย
ครบเลยค่ะ ครบถ้วนสมบูรณ์ของลักษณะปู้จายที่กุไม่ชอบ
(เว่อร์เกินไปนิด 5555)
แต่แบบ....ขี้เก๊กมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
ไอ้หน้าขาว ไอ้ขี้เก๊ก.......
วันนี้ทั้งวัน พูดกะมันแค่ Yes, Thank you เจอมัน 2 ครั้ง
คือตอนมันออกไปสูบบุหรี่กะตอนเช้าที่มันเข้ามาหา
เมื่อวานแม่งก็ทำตัวงงๆ เปิดประตูมาแล้วก็แม่งมองหน้า เราก็มองกลับ
มันอ้าปากจะพูด เราก็มองหน้ารอว่ามันจะบอกอะไร
แล้วมันก็หัวเราะแล้วปิดประตูไป =_= ไอ้บ้าาาาาาา!!!
เมื่อวานก็ทำแมน....พาเพื่อนมันมาเต็มห้อง
ไอ้เราก็มองหน้ามัน....
มันก็มองหน้ากลับ แล้วเราก็มองคนโน้นทีคนนี้ที
แล้วแม่งก็ "มาย เฟรนด์" ไอ้ห่า แล้วกุจะรู้มั๊ยยย ว่าจะพาเพื่อนมาแนะนำ
งานนี้ขอบคุณยูคาริที่อยู่ด้วยพอดี TT^TT
แล้วแม่งแนะนำเสร็จก็จากไป อ้าวเฮ้ยยย แล้วไม่ให้กุแนะนำตัวเร๊อะไอ้ไคซึ!!!!
ยูคาริบอกว่า ไคซึเป็นบอสสสสสของทุกคน อาเมนนนน กุได้ยากุซ่าเป็นติวเตอร์เร๊อะ TT^TT
มันอ้าปากจะพูด เราก็มองหน้ารอว่ามันจะบอกอะไร
แล้วมันก็หัวเราะแล้วปิดประตูไป =_= ไอ้บ้าาาาาาา!!!
เมื่อวานก็ทำแมน....พาเพื่อนมันมาเต็มห้อง
ไอ้เราก็มองหน้ามัน....
มันก็มองหน้ากลับ แล้วเราก็มองคนโน้นทีคนนี้ที
แล้วแม่งก็ "มาย เฟรนด์" ไอ้ห่า แล้วกุจะรู้มั๊ยยย ว่าจะพาเพื่อนมาแนะนำ
งานนี้ขอบคุณยูคาริที่อยู่ด้วยพอดี TT^TT
แล้วแม่งแนะนำเสร็จก็จากไป อ้าวเฮ้ยยย แล้วไม่ให้กุแนะนำตัวเร๊อะไอ้ไคซึ!!!!
ยูคาริบอกว่า ไคซึเป็นบอสสสสสของทุกคน อาเมนนนน กุได้ยากุซ่าเป็นติวเตอร์เร๊อะ TT^TT
มีอีกเรื่องอินเตอร์เน็ต
ต้องให้มันรีจิสให้ พอเอาแอดเดรสให้ไป มันก็รับสมุดไปแล้วก็ยืนนิ่ง
เราก็รอว่ามันจะเอาไง มันก็ "โอเค" เราก็ "โอเคแล้วเมิงจะเอาไงต่อวะ"
มันก็โอเคอีกรอบ แล้วเพื่อนมันก็ขำ คืออะไรของเมิง จะมาทำให้ทีหลังก็บอกกุด้วยเซ่!!! TT^TT
แล้วแม่งก็มาถามทีละอย่าง รอบแรกมันมาถามชื่อ พอถามเสร็จพี่ยีนส์บอกใหเดินตามมันไปเลย
พอเดินตามไป มันไม่อยู่ =[]= แล้วมันไปไหนวะ????????
ซักพักแม่งก็เดินกลับมาใหม่ มาถามวินโดวส์
แล้วมันก็หายไปเลย......
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ไอ้บ้าไคซึ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
แต่สุดท้าย...เช้ามาก็เล่นเน็ตได้แหละน้า
ยังไงก็ขอบคุณละกันนะ ถือว่าเป็นบุญคุณอยู่นิดนึง
ปล.แต่ก็หมั่นไส้มันอยู่ดี ไอ้ขี้เกีกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
10.04.2011
ชีวิตในเจแปนครั้งแรกโดดเดี่ยวและไม่รู้ญี่ปุ่นซักตัว
Hello Japan!!!!
บนสกายไลน์เนอร์....ริมหน้าต่างแดดแร๊งงงงง
Hello Japan!!!!
ช้าไปนะ จริงๆแล้วแลนด์ดิ้งตั้งแต่ 13.44 น.
แต่มันหลายเรื่องมากๆ
มาญี่ปุ่นครั้งแรกนี้ บอกตามตรงว่าสำหรับวันแรก
"โคตรประทับใจ" นับตั้งแต่สนามบิน ตม.+เจ้าหน้าที่ โอเคมากๆ
แต่มันหลายเรื่องมากๆ
มาญี่ปุ่นครั้งแรกนี้ บอกตามตรงว่าสำหรับวันแรก
"โคตรประทับใจ" นับตั้งแต่สนามบิน ตม.+เจ้าหน้าที่ โอเคมากๆ
แอบฮาตรงมาบอกให้นู๋ไปช่องอื่น ช่องคนญี่ปุ่นอยู่ทางโน้น เอ่อะ... ดูหนังหน้านู๋ด้วยย
บนเครื่องได้ถามเรื่องดูเลขที่นั่งพี่คนไทย
พอลงเครื่องตอนมารับกระเป๋าก็เจอพี่เค้าเลยถามว่ามาทำไร นานเท่าไหร่
แล้วพอออกมาเจอกันอีกพี่เค้าเลยเรียกไปให้เบอร์ไว้
พี่เค้าชื่อพี่เหน่ง เค้ามาหาแฟนเค้าที่เป็นอาจารย์อยู่ในมหาลัยแถวชินจูกุ
บนเครื่องได้ถามเรื่องดูเลขที่นั่งพี่คนไทย
พอลงเครื่องตอนมารับกระเป๋าก็เจอพี่เค้าเลยถามว่ามาทำไร นานเท่าไหร่
แล้วพอออกมาเจอกันอีกพี่เค้าเลยเรียกไปให้เบอร์ไว้
พี่เค้าชื่อพี่เหน่ง เค้ามาหาแฟนเค้าที่เป็นอาจารย์อยู่ในมหาลัยแถวชินจูกุ
เค้าจะกลับไทยธันวาแหละ พี่เค้าบอกว่าถ้าจะไปโตเกียวให้โทรไปหาเค้าด้วย
โชคดีจังเลยนะเรา
ต่อมาก็เอาของไปส่งผ่านบริษัท แอบมีปัญหา
คือเค้าไม่เข้าใจที่อยู่ที่เราให้ไป
แต่ก็โอเค ทุกอย่าผ่านไปได้ด้วยดี (มันโฟ่วญี่ปุ่นใส่นู๋ TT^TT)
ต่อมาไปขึ้นสกายไลน์เนอร์ อันนี้แอบมึนกะพนักงาน
คุยกันไม่รู้เรื่องทังที่ก็พูดอังกฤษทั้งคู่นะ
แต่ก็ผ่านไปด้วยดี แอบมีต่างชาติขึ้นผิดแล้วนั่งที่เค้าด้วย
เค้าเลยไปบอกว่าตรงนี้ที่นั่งเค้าแหละ
5555+
พอมาถึงอุเอโนะ เค้าแบบออกมาข้างนอกแล้วตกใจมากกกก
ไม่คิดว่าจะหนาวขนาดนี้
คืออยู่แต่ในสนามบินกะสถานี ออกมาแล้ว โอ้ยยย หนาวววววววว
ต่อมาก็เอาของไปส่งผ่านบริษัท แอบมีปัญหา
คือเค้าไม่เข้าใจที่อยู่ที่เราให้ไป
แต่ก็โอเค ทุกอย่าผ่านไปได้ด้วยดี (มันโฟ่วญี่ปุ่นใส่นู๋ TT^TT)
ต่อมาไปขึ้นสกายไลน์เนอร์ อันนี้แอบมึนกะพนักงาน
คุยกันไม่รู้เรื่องทังที่ก็พูดอังกฤษทั้งคู่นะ
แต่ก็ผ่านไปด้วยดี แอบมีต่างชาติขึ้นผิดแล้วนั่งที่เค้าด้วย
เค้าเลยไปบอกว่าตรงนี้ที่นั่งเค้าแหละ
5555+
พอมาถึงอุเอโนะ เค้าแบบออกมาข้างนอกแล้วตกใจมากกกก
ไม่คิดว่าจะหนาวขนาดนี้
คืออยู่แต่ในสนามบินกะสถานี ออกมาแล้ว โอ้ยยย หนาวววววววว
แต่ชอบนะ!!! เย็นดี
บรรยากาศดีคนดี ดูแบบมีชีวิตชีวา
พอข้ามถนนมาเค้าก็มาสถานี JR เพื่อมาขึ้นชินคันเซน
งงค่ะ ไปไม่ถูกกว่าจะหาที่ขายตั๋วเจอ
พอเจอก็คุยกะคนขายไม่เข้าใจ
ออกตั๋วมาให้เรา 2 ใบ
งงเลย TT^TT
บรรยากาศดีคนดี ดูแบบมีชีวิตชีวา
พอข้ามถนนมาเค้าก็มาสถานี JR เพื่อมาขึ้นชินคันเซน
งงค่ะ ไปไม่ถูกกว่าจะหาที่ขายตั๋วเจอ
พอเจอก็คุยกะคนขายไม่เข้าใจ
ออกตั๋วมาให้เรา 2 ใบ
งงเลย TT^TT
แล้วด้วยความสื่อสารกันไม่รู้เรื่อง กลายเป็นเข้าใจว่ารถมา 17.00 แล้วถึง 18.00
แล้วแบบวิ่งเลยค่า ถามทางมันตั้งแต่พนักงงานร้านค้ายันพนักงานบริษัท ยามสถานี
ตกใจมากนึกว่าตกรถไปแล้วเพราะคุยกะนายสถานีไม่รู้เรื่อง
แต่จริงๆคือโง่เองค่า ...ถ้าเงยหน้าไปจะเห็นว่า รถทีเราจะไปคือมาเวลา 17:18 =_=
ชินคันเซนเริ่ดอ่ะ
มี 2 ชั้น(สำหรับแบบไม่จองที่นั่งนะ)
เราชอบตอนนั่งสกายไลน์เนอร์มากกกกกกกกกกกกก
มันเป็นตอนกลางวัน ได้เห็นเมือง ได้เห็นคน ได้เห็นชาวบ้านในชนบท
ชอบบบบบบ
โดยรวมทุกอย่างโอเคมากก
คนญี่ปุ่นที่ไม่ค่อยเฟรนด์ลี่มีนะ แต่ 80% โอเคมากๆอ่ะ
ตกใจมากนึกว่าตกรถไปแล้วเพราะคุยกะนายสถานีไม่รู้เรื่อง
แต่จริงๆคือโง่เองค่า ...ถ้าเงยหน้าไปจะเห็นว่า รถทีเราจะไปคือมาเวลา 17:18 =_=
ชินคันเซนเริ่ดอ่ะ
มี 2 ชั้น(สำหรับแบบไม่จองที่นั่งนะ)
เราชอบตอนนั่งสกายไลน์เนอร์มากกกกกกกกกกกกก
มันเป็นตอนกลางวัน ได้เห็นเมือง ได้เห็นคน ได้เห็นชาวบ้านในชนบท
ชอบบบบบบ
โดยรวมทุกอย่างโอเคมากก
คนญี่ปุ่นที่ไม่ค่อยเฟรนด์ลี่มีนะ แต่ 80% โอเคมากๆอ่ะ
บนสกายไลน์เนอร์....ริมหน้าต่างแดดแร๊งงงงง
เคย์โตะน้อยกะหม่ามี๊บนชินคันเซน!!!!
สุดท้ายยยยย....ถ้าแม่รู้โดนด่าแน่ นู๋หลับมันตั้งแต่เครื่องบินยันชินคันเซน
(บนเครื่องหลับได้กากมากกกก)
ปล.นี่มันฤดูใบไม้ร่วงจริงๆเหรอ???? ไหนล่ะใบไม้แดงงง TT^TT หน้าหนาวแล้วชัดๆ
(บนเครื่องหลับได้กากมากกกก)
ปล.นี่มันฤดูใบไม้ร่วงจริงๆเหรอ???? ไหนล่ะใบไม้แดงงง TT^TT หน้าหนาวแล้วชัดๆ
9.24.2011
เป็นการอัพบล็อกครั้งแรกในรอบ 5 ปี เลยก็ว่าได้
มีแอคเค้าท์อยู่ตั้งแต่ 2006 แต่ไม่เคยอัพเดท 555+
ประเดิมการอัพบล็อกครั้งแรกด้วยเรื่องนี้ละกันนะ
OMEDETOU 4th YEARS ANNIVERSARY HEY! SAY! JUMP
4 ปีที่จัมพ์อยู่กับแฟนๆมา...... ถึงเราจะไม่ได้เป็นแฟนคลับมาตั้งแต่เริ่มเดบิวต์วง
แต่ก็รักจัมพ์มาก.......จัมพ์ทำให้เรายิ้มได้เสมอ
จัมพ์ทำให้เราลืมเรื่องเศร้าได้เสมอ (ถึงแม้ระยะเวลาในตอนนี้จะทุกข์สุดใจ)
เรารักจัมพ์......เพราะจัมพ์รักกัน..............................................................
แต่ก็รักจัมพ์มาก.......จัมพ์ทำให้เรายิ้มได้เสมอ
จัมพ์ทำให้เราลืมเรื่องเศร้าได้เสมอ (ถึงแม้ระยะเวลาในตอนนี้จะทุกข์สุดใจ)
เรารักจัมพ์......เพราะจัมพ์รักกัน..............................................................
เราอยากให้จัมพ์รักกันอย่างนี้ตลอดไป
อยากให้สมกับที่จิเน็นเคยพูดไว้ว่า "จัมพ์คือ 10"
เรารอจะได้เห็นภาพของจัมพ์ที่มี 10 คนพร้อมหน้าอีกครั้ง
เราเชื่อว่า....ถ้าเราหวัง เราจะได้มันมา
เราเชื่อว่า....คนคนนึงจะต้องรู้สึกได้ถึงความรักที่ทุกคนมีให้
เราเชื่อว่า....คนคนนึงจะไม่ทิ้งเพื่อนอีก 9 คน
เราเชื่อว่า....คนคนนึงจะไม่ถูกเพื่อนอีก 9 คนทิ้ง
เราเชื่อว่า....คนคนนึงจะกลับมายืนในที่ที่เดิมของเค้า
เรารอจะได้เห็นภาพของจัมพ์ที่มี 10 คนพร้อมหน้าอีกครั้ง
เราเชื่อว่า....ถ้าเราหวัง เราจะได้มันมา
เราเชื่อว่า....คนคนนึงจะต้องรู้สึกได้ถึงความรักที่ทุกคนมีให้
เราเชื่อว่า....คนคนนึงจะไม่ทิ้งเพื่อนอีก 9 คน
เราเชื่อว่า....คนคนนึงจะไม่ถูกเพื่อนอีก 9 คนทิ้ง
เราเชื่อว่า....คนคนนึงจะกลับมายืนในที่ที่เดิมของเค้า
" もリもと!! はやクかエってこいよ" >> Inoo Kei
ริวทาโร่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! กลับมาไวไวนะ กลับมาเร็วๆ
92 วันแล้วนับตั้งแต่ประกาศพักงาน ริวทาโร่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
พี่คิดถึง...........................................................
พี่คิดถึงมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
92 วันแล้วนับตั้งแต่ประกาศพักงาน ริวทาโร่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
พี่คิดถึง...........................................................
พี่คิดถึงมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
พี่ไม่รู้ว่าตอนนี้น้องชายคนนี้ของพี่อยู่ที่ไหน
ครบรอบ 4 ปี ของเฮย์เซย์จัมพ์ที่มันไม่มีน้อง พี่ว่ามันไร้ความหมายสิ้นดี
ครบรอบ 4 ปี ของเฮย์เซย์จัมพ์ที่มันไม่มีน้อง พี่ว่ามันไร้ความหมายสิ้นดี
พี่ได้แต่หวัง...หวังว่าปีหน้าวันที่ 24 กันยายน ครบรอบ 5 ปี ที่ตรงนั้นจะมีคน 10 คนยืนเติมเต็มอยู่ดังเดิมที่เคยเป็นมา
H E Y S A Y J U M P มันมีตัวอักษร 10 ตัว ถ้าขาดไปตัวใดตัวนึงมันจะเป็น H E Y S A Y J U M P
ได้อย่างไรล่ะ
Love 10JUMP FOREVER
8.10.2006
This is my first time that I have to write a blog on www.blogspot.com. I have a space and a diary online on www.msn.com and www.storythai.com but I write them in ThaiI think I would like to do it in English so I choose www.blogspot.com for make my first English blog.
The first time,I will introduce myself for everybody whois reading my blog. My name is Wichuma Jiraroj. My nicknameis Ket. I'm 19 years old. My birthday is 31st October,1987.It is a Halloween's day. I graduated high school from Kasetsart University Laboratory School Kampangsean CampusEducation Research and Development Center.The name is too long.Now, I studying in Chulalongkorn University,Faculty of Science.My domicile is Suphanburi but now My sister and me rent a mantion to live.My family have 7 person. They are my mother, my father,2 aunts, 2 sistersand me. I have two dogs. I love them so much. I have ever been a sportman of my school. I played petong since I studied in Grade 9 but in freshy gameI were a shooting player of my facultyc and I got 2nd of race.
I began to make diary online because I have a favourite artiste. His name is Yamapee. I like him so much and I would like to talk with other Yamapee fanclub so I write my diary online to share news with otherfanclub every month.
Subscribe to:
Posts (Atom)