☆*:.｡. o(≧▽≦)o .｡.:*☆ YaMaKaWaii

และแล้วก็ผ่านไป 2 อาทิตย์กว่าๆ กับชีวิตอินเจแปนนน ^^


ไวเนอะ!!! แป๊บๆก็ผ่านไปละ

ถ้าถามว่าชีวิตที่นี่เป็นไงมั่ง ก็โอเคนะ

เรื่องเพื่อนฝูงไม่ต่างกะเมืองไทยเลยยยย เพราะที่นี่คนไทยเยอะมาก

พูดไทยกัยเป็นภาษาหลักเลย สงสัยจิไม่ได้ภาษากลับไปแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ

คนญี่ปุ่นน่ารักนะ นิสัยดีหลายคน(ขอละบางคนไว้ในฐานที่เข้าใจ)

เท่าที่สัมผัสมานะ ทุกคนที่มีหน้าที่เป็นพนักงานบริการจะทำงานด้วยรอยยิ้มตลอดเวลา

มีแต่รอยยิ้มให้เสมอออออ สุดยอดเลยเนอะ

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปเที่ยวมาด้วแหละ

อย่าคิดว่าไปเที่ยวไกลนะ ขับรถวนกันอยู่ในเมืองเนี่ยแหละ

เริ่มจากไปกินบุฟเฟ่ต์เนื้อย่างงงง เนื้อไม่เท่าไหร่นะแต่ของหวานนี้คุ้มมากกกกกกกก

ต่อมาก้ไปร้านเกมมมม UFO จ๋า

แล้วก็ แอ่นแอนแอ้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ตัวนี้เนี่ย...กว่าจิได้มาก็หมดไป 1600 เยนเน็ตๆ T^T

หมดเงินกันแล้วก็ไปวัดต่อจ้า

พี่พี่เค้าพาพวกเราไปไหว้พระขอพระ

วัดแดงงงงงงงงงงงงคนไทยที่นี่เรียกกันเองเพราะ...

วัดมันเป็นสีแดงทั้งวัด

555555

เที่ยวกันเยอะมากกก พอเย็นๆมีสมาชิกเพิ่มเป็นพี่ๆคนไทยคนอื่น

(แออบกระซิบว่ามีพี่คนนึงเป็นลีดส์งานบอลรุ่น 60 ของ มธ. สวยมากก)

ไปเดินเล่นที่สวนโมมิจิของเมือง เป็นสวนไว้ชมดอกไม้แดง >___<

แต่ไปกันตอนมืด แล้วมันก็เลยไม่เห็นอะไร ฮา...ง...........

พอค่ำๆ หวานมันหิวเลยไปาไรกินกันฝั่งเอกิ(ต้องข้ามแม่น้ำไป)

ไปกินราเมนชามใหญ่มากกกกกกกกกกกก มันมากกก อืดมากกกกกกกกก

เยอะมั๊ยล่ะ " ร้านชิมิซึ"

=_=

กินไม่หมดคร้าาาาา นู๋ขอโทษษษ มันอร่อยนะแต่มันอิ่มแว้วววว

..........................................

เที่ยวจนหมดแล้ววววววว

เริ่มอาทิตย์ใหม่ก็ทำแลปต่อปายยยยยยย เหอๆ

พูดถึงแลปแล้วแบบ วันนี้ฮอนดะซังไม่มาขาดอาหารตาไปเลยย อรั๊ยยยย >___<

แต่แม่งตัวขัดลูกตาเจือกผ่านหน้าอิเก็จบ่อยเหลือเกิ๊นนนนนนนนนน
เจอมันแม่ง 4 เวลาเลยมั๊ง เจอในห้องแลปมันเรื่องปกติ(แต่ทำไมวันนี้เมิงมาเช้าวะ?)
นี่แม่งเล่นไปกินข้าวก็ยังเจอ จะออกไปโกะก็เจอมันรอลิฟท์ จะกลับหอก็ยังสวนมันตรงลิฟท์

และผลจากการเดินสวนและบังเอิญเจอมันสี่เวลา

หัวอิเก็จก็ประมวลผลแล้วว่า........ไม่ต้องมายุ่งกะกุเนี่ยดีละ...... ถึงจะเจ็บใจที่แม่งได้เงินไปฟรีๆแบบไม่ได้ทำงาน

คือไม่ได้อะไรนะแต่แบบพอดีเป็นพวกไม่ชอบผู้ชายขี้เก๊กมากถึงมากที่สุด เก๊กจนคอเมิงจะหักแล้วมั๊ง

หรือไม่มันอาจจะไม่ได้เก๊กแต่แม่งคงไม่อยากคุยกะกุสินะ

สงสัย ไม่สวยพอ ฮ่าๆๆๆๆๆ

ปิ๊งป่องงง ของฝากที่ซื้อมาให้เด็กญี่ปุ่นนั้นไซร้ ให้ไปเกือบครบทุกคนละยกเว้นมันกะเพื่อนสนิทมัน =_=

ไม่ได้ตั้งใจแต่เจือกไม่มามหาลัยวันที่ให้ทุกคนเองนี่หว่า =_=

บ่นเรื่องอินั่นแค่นี้แหละพอ...

ค่อยหาโอกาสให้ของมันแล้วนู๋ก็จะรู้สึกเป็นไทไม่ติดค้างมันนน (ถ้าไม่ได้มันจริงๆก็จะเล่นเน็ตไม่ได้นะ)

ปล.ถ้าได้โฮชิโนะหรือฮอนดะเป็นติวเตอร์คงจะดีกว่านี้ =_=