ไวเนอะ!!! แป๊บๆก็ผ่านไปละ
ถ้าถามว่าชีวิตที่นี่เป็นไงมั่ง ก็โอเคนะ
เรื่องเพื่อนฝูงไม่ต่างกะเมืองไทยเลยยยย เพราะที่นี่คนไทยเยอะมาก
พูดไทยกัยเป็นภาษาหลักเลย สงสัยจิไม่ได้ภาษากลับไปแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ
คนญี่ปุ่นน่ารักนะ นิสัยดีหลายคน(ขอละบางคนไว้ในฐานที่เข้าใจ)
เท่าที่สัมผัสมานะ ทุกคนที่มีหน้าที่เป็นพนักงานบริการจะทำงานด้วยรอยยิ้มตลอดเวลา
มีแต่รอยยิ้มให้เสมอออออ สุดยอดเลยเนอะ
เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปเที่ยวมาด้วแหละ
อย่าคิดว่าไปเที่ยวไกลนะ ขับรถวนกันอยู่ในเมืองเนี่ยแหละ
ต่อมาก้ไปร้านเกมมมม UFO จ๋า
แล้วก็ แอ่นแอนแอ้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ตัวนี้เนี่ย...กว่าจิได้มาก็หมดไป 1600 เยนเน็ตๆ T^T
หมดเงินกันแล้วก็ไปวัดต่อจ้า
พี่พี่เค้าพาพวกเราไปไหว้พระขอพระ

วัดแดงงงงงงงงงงงงคนไทยที่นี่เรียกกันเองเพราะ...
วัดมันเป็นสีแดงทั้งวัด
555555
เที่ยวกันเยอะมากกก พอเย็นๆมีสมาชิกเพิ่มเป็นพี่ๆคนไทยคนอื่น
(แออบกระซิบว่ามีพี่คนนึงเป็นลีดส์งานบอลรุ่น 60 ของ มธ. สวยมากก)
ไปเดินเล่นที่สวนโมมิจิของเมือง เป็นสวนไว้ชมดอกไม้แดง >___<
แต่ไปกันตอนมืด แล้วมันก็เลยไม่เห็นอะไร ฮา...ง...........
พอค่ำๆ หวานมันหิวเลยไปาไรกินกันฝั่งเอกิ(ต้องข้ามแม่น้ำไป)
ไปกินราเมนชามใหญ่มากกกกกกกกกกกก มันมากกก อืดมากกกกกกกกก

เยอะมั๊ยล่ะ " ร้านชิมิซึ"
=_=
กินไม่หมดคร้าาาาา นู๋ขอโทษษษ มันอร่อยนะแต่มันอิ่มแว้วววว
..........................................
เที่ยวจนหมดแล้ววววววว
เริ่มอาทิตย์ใหม่ก็ทำแลปต่อปายยยยยยย เหอๆ
พูดถึงแลปแล้วแบบ วันนี้ฮอนดะซังไม่มาขาดอาหารตาไปเลยย อรั๊ยยยย >___<
แต่แม่งตัวขัดลูกตาเจือกผ่านหน้าอิเก็จบ่อยเหลือเกิ๊นนนนนนนนนน
เจอมันแม่ง 4 เวลาเลยมั๊ง เจอในห้องแลปมันเรื่องปกติ(แต่ทำไมวันนี้เมิงมาเช้าวะ?)
นี่แม่งเล่นไปกินข้าวก็ยังเจอ จะออกไปโกะก็เจอมันรอลิฟท์ จะกลับหอก็ยังสวนมันตรงลิฟท์
เจอมันแม่ง 4 เวลาเลยมั๊ง เจอในห้องแลปมันเรื่องปกติ(แต่ทำไมวันนี้เมิงมาเช้าวะ?)
นี่แม่งเล่นไปกินข้าวก็ยังเจอ จะออกไปโกะก็เจอมันรอลิฟท์ จะกลับหอก็ยังสวนมันตรงลิฟท์
และผลจากการเดินสวนและบังเอิญเจอมันสี่เวลา
หัวอิเก็จก็ประมวลผลแล้วว่า........ไม่ต้องมายุ่งกะกุเนี่ยดีละ...... ถึงจะเจ็บใจที่แม่งได้เงินไปฟรีๆแบบไม่ได้ทำงาน
คือไม่ได้อะไรนะแต่แบบพอดีเป็นพวกไม่ชอบผู้ชายขี้เก๊กมากถึงมากที่สุด เก๊กจนคอเมิงจะหักแล้วมั๊ง
หรือไม่มันอาจจะไม่ได้เก๊กแต่แม่งคงไม่อยากคุยกะกุสินะ
สงสัย ไม่สวยพอ ฮ่าๆๆๆๆๆ
ปิ๊งป่องงง ของฝากที่ซื้อมาให้เด็กญี่ปุ่นนั้นไซร้ ให้ไปเกือบครบทุกคนละยกเว้นมันกะเพื่อนสนิทมัน =_=
ไม่ได้ตั้งใจแต่เจือกไม่มามหาลัยวันที่ให้ทุกคนเองนี่หว่า =_=
บ่นเรื่องอินั่นแค่นี้แหละพอ...
ค่อยหาโอกาสให้ของมันแล้วนู๋ก็จะรู้สึกเป็นไทไม่ติดค้างมันนน (ถ้าไม่ได้มันจริงๆก็จะเล่นเน็ตไม่ได้นะ)
ปล.ถ้าได้โฮชิโนะหรือฮอนดะเป็นติวเตอร์คงจะดีกว่านี้ =_=
